“Ey mü'minlerin annesi, senin yanında iken Resûlullâh'ın (s.a.v.) en çok okuduğu duâ ne idi?” Şöyle buyurdu:
“Yâ mukallibel-kulûb sebbit kalbî alâ dînike’ idi.” (Tercümesi: Ey kalpleri çeviren Rabbim, kalbimi dînin ve tâatin üzerinde sâbit kıl.) Ben:
“Yâ Resûlallah bu duâ'yı ne çok okuyorsunuz?” dedim de şöyle buyurdu:
“Ey Ümmü Seleme, hiçbir insan yoktur ki kalbi Allâhü Teâlâ'nın kudreti altında olmasın. O dilediğini sabit kılar, dilediğini kaydırır.”
[Sünen-i Tirmizi]
*