Düşünüyorum eğer Allah'la konuşmasaydım ne yapardım diye. inanın beni başka bir anlayan yok, var aslında birileri ama onun gibi anlayanı yok. Tam manasıyla anlayanı yok. İnsana hayatında eşlik edecek birisi lazım, bu biraz da bir şeyler başarmış olmaya, ya da mutluluğunuza bir ortak bulmak ve başarınızı tescillemek, sevincinizi ya da hüznünüzü paylaşmak içindir.
Her zaman sevdiğiniz yanınızda olmayabilir, sevincinizi paylaşıp artırmak için, hüznünüzü paylaşıp azaltmak için. Ama Rabbiniz her zaman ordadır, sizi her an dinlemeye hazırdır.
Ve bu dünyadan göçüp gittiğinizde, karnenizi gösterip takdir belgenizi alabileceğiniz bir makam olması, ve eğer bu kadar iyi bir yaşantınız yoksa da, yaptığınız iyilikler için sizi sevindirip, kötülükler için cezalandıracak bir yaratıcınızın olması, hayatınızın boşu boşuna geçmediğini ve bir anlamı olduğunu göstermesi açısından zaruridir.
Böyle bir durum olmasaydı yaşamanın da bir anlamı olmazdı. Düşünsenize dünyada her şeyi başarıyorsunuz her türlü güzelliği yaşıyorsunuz, makam mevki anlamında ve iyilik anlamında herkesin idealindeki birisi oluyorsunuz ve dünyadan göçüp gittiğinizde sizi hiç kimse takdir etmiyor, doğrularınızı ve yanlışlarınızı yüzünüze söylemiyor. Ne kadar anlamsız ve boş olurdu değilmi.
Allah bu hayatın anlamıdır, her şeyidir. Sevincidir, hüznüdür. Onsuz bir hayat değil onu düşünmeden bir kaç dakika geçirsem kafayı yerdim herhalde.
