En Sevgiliye...
Herkes nefesini tutmuş, melekler sus pus olmuş... Kurtuluşu beklerken beşeriyet Sen geldin!
İşte beklenen Nur, Peygamber silsilesinin son halkası, alemlere rahmet niyetiyle sen geldin dünyaya...
Şimdi asırlar geçti bunun üzerinden, asırlar sonra binlerce ümmetinden ben, sana sesleniyorum. Kalemimi,
kağıdımı senin adınla, namınla sana seslenerek şereflendiriyorum. Ey Ebubekir in Dostu, Ömer in yoldaşı, Osman ın hayası
sana selam olsun!
Sana bu mektubumda övgülerimi nasıl anlatsam bilemiyorum... Ne güzel demiş Mevlana ''Seni övmek için
yer ve gök arası genişliğinde ağız isterim'' diye...
Mektubumu sana Nisan ayında, baharın en güzel zamanlarında yazıyorum. Seni anıyoruz gene bu güzel zamanda
tüm İslam alemi ile birlikte, her sene olduğu gibi gelişini, dünyaya inişini, kurtuluşumuzu kutluyoruz.
Senin kokunu taşıyan gülleri kokluyoruz, görmüşüzde seni güzel kokunu içimize çekmişiz gibi senin kokunu tanıyoruz.
Çok özlüyoruz seni Ya Rasulullah! Bunu bu ayda ve bu günlerde daha çok anlıyoruz... Sana çok ihtiyacımız var.
Kalbimiz yanarak, özlemimiz kat kat artarak yalvarıyoruz yakarıyoruz Rabbimize; bizi Sana layık ümmet etsin diye;
etsin ki İnsallah ebedi alemde ebediyyen sninle olalım...
Ama mahcubuz ya Rasulullah! Sana layık ümmet olamıyoruz. Bize aracı olduğun bu güzel dine, seninle indirilen
Allah ın kelamı olan Kur-an a sadık olup, sahip çıkamıyoruz, onu yaşayamıyoruz.. Güzel ahlakını, sünnetini örnek alıp
iki cihan Saadetini kazanmak varken biz, ahlak ve maneviyattan uzak yetişiyoruz..
Dünyanın hali öyle vahim ki Rahim olan Allah a sığınmaktan başka çağre bırakmıyorlar elimizde..
Çaresiziz Efendim...
Bilmiyorum oradan işitiyor musun bombalanarak uyanan ümmetinin çağresizliğini, yavrusu kucağında ölen annenin
feryatlarını, görüyor musun koca tanklara cesurca sapanla taş atan küçük çocukları, sokaklarında kardeşlerimizin kanı akan
Filistin i, Irak ı görüyor musun? Görüpte bizim için diyor musun kardeşleriniz bu haldeyken siz nerelerdesiniz diye?
Bizim çok işimiz var Ya Muhammed! Menfaatimiz için para peşinde koşuyoruz bütün gün, işimiz var. Akşa dizilerimizi, maçlarımızı,
programlarımızı aksatamayız bile..
Dünyanın şartlarına, hayatın akışına, güzellerin bakışına kaptırdık kendimizi başka şeyler gözümüzde bile değil..
İşte en çok bu yüzden mahcubuz Ya Nebi! Gördüğümüz yanlışları ne elimizle ne dilimizle düzeltmeye gücümüzü yetiremiyoruz.
Birlik kardeşlik şuurunu gin geçtikçe daha fazla kaybediyoruz. Din kardeşlerimizi bul halde görme tabiki gönlümüz razı değil,
elbette geceleri uykumuz kaçıyor. Ama buğuz etmekten, dua etmekten başka bir şey yapamıyoruz Efendim..
İşte bu yüzden seni çok arıyoruz Ey Habibullah.
Halime annemizin elindeyken, onun himayesindeyken hani kaybolmuştun, oda göz yaşlarına boğulmuştu seni kaybettiği için...
Ne güzel teselli etmiş onu Mevlana Celaleddin Rumi şu sözleriyle; '' Gam yemele! Sen onu kaybetmezsin, hatta tüm dünya onda
kaybolur gider...'' diye. Ben de sninle olmak sende kaybolmak isyorum En sevgili ! Benliğimi senin benliğinde eritip yeniden
varolmak istiyorum..
Efendim, Peygamberim... Senin adınla kıymetlendirdiğim bu mektubu, Necip Fazıl ın değerli mısralarıyla duygularımı özetliyerek
bitiriyorum...
Efendim, Kurtarıcım, Müjdecim, Peygamberim...
Sana uymayan ölçü hayat olsa teperim!...
sühim...
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Peygamber Efendimize Mektup...
Konu Sahibi / Yazar
sühim
Kategori / Forum
Sizin Kaleminiz
Yorumlar / Cevaplar
2
Okunma / Görüntüleme
1287
Peygamber Efendimize Mektup...
RE: Peygamber Efendimize Mektup...
guzelmiş çiçek...
.
Bunu ilk beğenen sen ol.
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi