Derin bir insan...
Herkes anlayamaz...
Gülümsemelerim kahkahalarım çoktur.....
Ama bir o kadarda üzüntülerim, kederim
hayal kırıklıklarım da çoktur.....
Hepsini gülümsemelerimin arasına saklar, kendime mutluluk maskesi yaparım..... İyiyim derim soranlara,
bir şeyim yok her şey yolunda derim.....
Ama kimse bilmez yorgunluğumu,
suskunluğumu , sessizliğimi , kızgınlığımı ,
dargınlığımı , kırılmışlığımı icimde yanan yangını, vurup giden Fırtınamı, ve en başta hayallerimin intiharını...
Dedim ya herkes anlayamaz..



..alinti..

dargınlığımı , kırılmışlığımı icimde yanan yangını, vurup giden Fırtınamı, ve en başta hayallerimin intiharını...
Dedim ya herkes anlayamaz..

..çok manidar..

insanı 'hasta' eden de sanırım tam olarak bu sekılde yasamak ıstemesı...
hangı duygu olursa olsun,ınsan sonuna kadar yasamalı;bagırmak ıstıyorsa bagırmalı,gulmek ıstıyorsa gulmelı,aglamak ıstıyorsa aglamalı...

eyvallah nazenın...

ıstedıgı gıbı ozgurlugu kımse yasayamaz ama en azından yalnızken ıstedıgın kadar ozgur olabılırsın yada yanında bır dostun varken yada gonlunu verdıgın kısı yanındayken..yanı ozgurluk gunun cogunlugunda yasanabılecek kadar ozgur
her zaman kalabalık yalnızları oynamaya gerek yok...

bilmiorum ama insan yanındaki insanlarıda kırmaya korkar, üzmeeye korkar..

uzgun kırgın kızgın dargın oldugu anda yanında olan ınsan dosttur ve dostlar kırmaya da kırılmaya da hazırdır(oyle olmalıdır);
yoksa dost kelımesı anlamını yıtırır..

dostlarıma cok üzülüyorum

bırsey olmaz,onların işi o