Günümüzdeki pek çok hastalık ve buhranların sebebini teşkil eden ve nice azgınlık ve taşkınlıklara yol açan oburluk, yeme-içmede israf ve her canının çektiğini yemek; takvâ ehli sâlih zâtların tanımadığı bir hayat tarzıdır. Vücudu aşırı beslemek, insanın gönül âlemine kasvet verir, kalbi hantallaştırır, nefsâniyeti azdırır, rûhâniyeti zaafa uğratır.

emeğine sağlık zeynep

Allah razı olsun Zafer saolasın

Cenâb-ı Hak insana, çok dinleyip az ve öz konuşması için; iki kulak, bir dil bahşetmiştir.

“Söz gümüşse sükût altındır.” İnsan, hayır konuşmayacaksa susmalı, fakat mutlakâ konuşacaksa da, sükûttan daha hayırlı sözler söylemelidir.

“İnsan, ihsâna mağluptur.” İyilik edilen kimse düşmansa, düşmanlığı hafifler; ne dost ne düşmansa dostluğa yaklaşır; dostsa muhabbeti artar.

İnsan, bütün dünya mülküne sahip olsa bile, hakikî bir îman ve irfandan mahrûmiyetin getirdiği rûhî boşluğu, başka hiçbir şeyle dolduramaz.

Rasûlullah Efendimiz’i anlamak, Hakk’a kullukta en mühim basamaktır. O’nu tanımadan, O’nu anlamadan, O’nun izinden gitmeden ve O’nun gönül hassâsiyetlerinden hisse almadan, ne îmânımız tam bir îmân olur, ne Kur’ân-ı Kerîm’i tam olarak idrâk edebiliriz, ne de kulluğumuz tam bir kulluk olur…

Ashâb-ı kirâm ve evliyâullah hazarâtı, Peygamber Efendimiz’in bütün emir ve tâlimatlarına âşıkâne bir teslîmiyetle itaat etmişlerdir. Bizim de onları örnek alarak, günümüzde en çok düşülen hatâlardan biri olan “sünnetleri ihmal” hastalığından şiddetle sakınmamız gerekir.

İbadetlerde Allah rızâsından başka gâye taşımak, gizli şirke düşmek demektir. Salih amellere fânîleri ortak etmek, onları boşa çıkarır.