Bir keresinde Hz. Süleyman'ın tahtına ters yönden bir rüzgar esti. O da:

- Ey rüzgar doğruluktan ayrılmasana, diye onu ikaz etti. Rüzgâr:

- Ey Süleyman, asıl sen doğruluktan ayrılma. Sen doğru oldukça ben ters esemem, karşılığını verdi.



Sonra Hz. Süleyman bir baktı ki başındaki tacı da eğilmiş. O, tam sekiz defa tacını düzeltti ama her keresinde taç kendiliğinden eğiliyordu. Sonunda taç şöyle dedi:

- Beyhude gayreti bırak! Beni yüz kere de doğrultsan, sen doğrulmadıkça ben de doğrulmam.

Bunun üzerine Hz. Süleyman kendi kalbine nazar etti ve gördü ki orada bir eğrilik var.

Hemen tevbe edip onu doğrulttu.

Bundan sonra başındaki taç düzeldi.

Öyle ki, Hz. Süleyman denemek için onu kasten eğrilttikçe, taç kendiliğinden doğrulurdu.

Eğer sende de bir gam zuhur ederse, sebebini kendinde ara, başkasını itham etme!

Firavun gibi olma ki, o dışarıdaki çocukları öldürüyor ama kendi düşmanını (Hz. Musa'yı) sarayında besliyordu.

Ey Firavun,

sen ne zamana kadar suçsuzları öldürecek, düşman nefsini besleyeceksin!


Ne zamana kadar aybı dışarıda arayacak, kendi aybını büyüteceksin!
__________________

teşekkurler hemşom

insan söylediklerinin karşı tarafa tesir etmesi için önce kendini düzeltmesi, söylediği şeyleri kendisinin yapması lazım.

Ey Firavun,

sen ne zamana kadar suçsuzları öldürecek, düşman nefsini besleyeceksin!


Ne zamana kadar aybı dışarıda arayacak, kendi aybını büyüteceksin!Allah nefse ve şeytana uydurmasın inş.uyarsak vay halimize vay bizeki vay başımıza