![[Resim: olum.png]](http://img1.blogcu.com/images/y/a/s/yasaksokak/olum.png)
Ölüm !
Hakikate uyanış,
yeryüzü rüyasının sonu...
İki metre bez ve bir avuç toprak...
Kabirde yapayalnızdır ölü.
Kıyamete dek uzun bir bekleyiş...
O kadar uzun ki,
bir günün kuşluk vakti kadar ancak.
Ne kazandıkların var artık,
ne eş-dost ve ne de akraba.
Yaptıkların ve sen çukurda kaldınız başbaşa...
Ölüm !
Bir gün bizi de bulur elbet,
Kimine zehir olur, kimine tatlı bir şerbet.
Ana-baba, eş-dost...
Nicelerini kabre koyar da insan,
yine de devam eder alabildiğine isyan !
Bozuk niyetler, fasid ameller...
İnsan hergün yenilerini işler.
Uslanmaz asla gördükleriyle,
ibret almaz hiç gömdükleriyle.
Zanneder ki, Baki'dir
yaşayacak ilâ âhir,
ölümle gelir kendine ancak,
hakikatin kucağıdır kabir !
Ölüm !
Seni unutmak ne büyük zulüm.
Öylesine garip ki,
ummaz insan seni asla.
Beşer aklı sonsuzluk ümidiyle hasta.
Sen, hafizası nisyan ile malül insan !
Sağ yanın toprağa dayanmazdan önce
sırtını Rabb'ine yasla !
Handan Ayyıldız
ALLAH razi olsun güzel bi konu ve hatirlanmasi gereken şeyler içeriyo 
