Yanıma geldi ve çok acayıp bir hali vardı. Anladım ki diğerlerinden farklıydı.

Dedi ki; "Hocam, bir sorum var ve cevabı benim için çok önemli."

Dedim ki; "Tabi eğer cevabını bilirsem, size yardım etmekten memnun olurum."

Dedi ki; "Ben gidiciyim."

Dedim ki; "Nasıl yani?"

Dedi ki; "Ölüyorum."

Dedim ki; "Başka doktor, yurt dışı?"

Dedi ki; "Yok, hepsi aynı düşüncede, yurt dışında da bir şey yapılmaz dediler."

Dedim ki; "Allah kerimdir, inşallah sana selamet verir."

Acayip bir şeklilde bakıp dedi; "Eğer ben ölürsem Allah kerimdir değil mi?"

Anlayışlı bir adamdı, dedim ki; "Doğru söylüyorsun, şimdi sorunu sor."

Dedi ki; "Öleceğimi anladığımda çok huzursuz oldum ve evden dışarı çıkmadım. Kendimi odaya kapatıp üzülüyordum. Ta ki bir gün kendi kendime sordum; "Ne zamana kadar ölümü bekleyeceksin?
Kısacası bir gün kendimi dışarı attım ve herkes gibi işime başladım. Ama diğerlerinden farkım vardı çünkü ben gidici idim ve bende olan bu hal sanki kimsede yoktu. Çok merhametli oldum. Artık milletin yanlış halleri ve hareketleri beni rahatsız etmiyordu. Kendi kendime dedim ki; "Bırak gönüllerince hareket etsinler."
Sanki sadece gidici olan bendim, onlar değil.
Başınızı ağrıtmayayım, çalışıyordum ama hırslı değildim, insanlar arasındaydım ama onlara zulüm etmiyordum, onları seviyordum. Gelin arabası gördüğüm zaman mutlu olur dua ederdim, bir dilenci gördüğümde üzülür hesap kitap yapmadan yardım ederdim. Yaşlılar gibi gençlere huzur ve mutluluk dilerdim. Lafın kısası bu macera beni iyi bir adam yaptı.
Şimdi sorum şu; ben ölümden dolayı iyi oldum, Allah bu iyi olmamı kabul eder mi?"

Dedim ki; "Evet, öğrendiğim kadarı ile ve benim görüşüme göre, insanların gitme (ölme) esnasında iyi olmaları da Allah için azizdir."

Teşekkür etti. Yavaş yavaş gitmek üzere iken, dedim ki; "Sahi söylemedin, ne kadar vaktin var?"

Dedi ki; "Belli değil, bir gün ve bir kaç bin gün arasında!"

Bir an düşündüm. Benim de o kadar vaktim vardı!

Dedim ki; "Hastalığın ne?"

Dedi ki; "Hasta değilim!"

Dedim ki; "Nasıl yani?"

Dedi ki; "Anladım ki ölümlüyüm, doktora gittim. Dedim ki; ölmemem için bir şey yapabilir misiniz? Yok dedi. Yurt dışında bir şey yapılabilinir mi? Yok dedi.
Kısacası, hocam biz gidiciyiz. Ne zaman olacağı fark eder mi?"

Tekrar güldü ve gitti. Beni de kendisi ile götürerek...!

(Üstad Penahiyan)

şunu fark ettim.. çok tuhaf en çok ve en çabuk unuttuğumuz şey ölüm..

alpi hocam çok güzel bir konu.. teşekkür ederiz, Allah subhanehu ve teala razı olsun..

Çok beğendim

en kaçınılmaz gerçek...birgün bedenimiz bu dünyadan yok olup gidecek..
inşALLAH ruhumuz günahlarımızla azap içinde yaşamaz

Paylaşım için ALLAH razı olsun

“Zevkleri bıçak gibi keseni (ölümü) çok hatırlayın!”

(Tirmizî, Zühd 4. Nesâî, Cenâiz 3; İbni Mâce, Zühd 31)

Rabbim hepimize hayırlı ömür ve hayırlı ölüm versin.

Rabbim herşeyin hayırlısını versin teşekkürler.