Güncelin sığ sularında mı boğulayım? Bugün var, yarın yoklarla mı oyalanayım? Dalga uğruna denizden mi vazgeçeyim? Elması bırakayım da cam için can mı vereyim?
Benden, yere mıhlanmamı istiyorsunuz, farkında mısınız, siz bende ‘beni’ istiyorsunuz. Elimde değil olamayanı nasıl veririm? Ben, kendimin değilim, Onunum.
Onsuz hayat, yaşanmamıştır. Gafletle gecen zaman ömür değildir. Anlayın artık, sizinle olamam. Bedenimi verdim, ruhumu da veremem.
Hayır! Ben, ebediyet yolcusuyum. Yolcu, yoluna gitmeli!

Tasavvuf ruh ve hâl dilidir ama şeytanın yazdığı kişisel gelişim kitapları ile anlatılan şeytanın tasavvufu ise beden ve dile yönelik çalışmalar yapıyor..kovulmuş şeytan hayata buradan sızıyor..

Boşuna yırtınmayın, kaderin defterini yırtıp, kendi cümlelerinizi yazamazsınız!

Çağdaş, sinerjik cemaatler; etkin duruma gelmenin büyüsüyle akıl ve birikimlerini ortaklaşa kullanarak diğerlerini yenmenin peşinde paralel dinler kuruyorlar..

Zaaflarımız, ruhumuzun boşluklarıdır. O boşlukları ya iman mücadelesiyle doldururuz ya da şeytanın atlarını koşturacağı büyük bir hipodroma çeviririz.

Korkarım ki şeytan haklı çıkacak! O, bizim Kahrolmamızı istemiş, Allah da onu bizim yüzümüzden kovmuştu.Bizler ise şeytanla barışığız ama Allah ile cenk ediyoruz! Bu utançtan nasıl kurtulacağız?

Evliyalığın en büyük sırrı, kendi makamlarını gizleyebilmesidir, Çünkü verilen şey yetenek değil , Allah'ın emaneti olan bir makamdır, Kimin malıyla kime hava atıp toplumda saygın konuma geleceksin ki?