Başka renkler yoktu
Sanki uzayda bir boşluktaydım.
Önceden yıldız gibiyim
Gece doğar gündüz ölürdüm
Artık sen varsın güneş gibiyim.
Ruhuma sinen unutulmuşluğun
Örümcek ağı ören kirli bacaklar dolanıyordu
Boğazıma düğümleniyordu
Düğümlendikçe küçülüyorum
Ama sen geldin önce kalbinin ışığı ;
Önce örümcekleri , sonra karanlığı yok etti
Sıra kalbime geldi.
O kadar yaralıydı ki
Sardın kalbimin yanına koydun
Yeni doğan çocuk gibi korudun
Aşkınla sevginle besledin
Büyüttün yeşerttin
Bitik olan kalbimi aldın
Yenisini verdin.
06/07/2012 İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam, sen de anlamazsın. Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım!
Franz Kafka