Mehmet Demirkapı: Her alışverişte, bir ordan bi burdan prensibi geliştirdim...
Satan olsaydım,diğerlerini kim alırdı...Ya da,hafif bir leke var ya da ezik diye bıraktıklarımdan,geriye tekrar torbaya hep koyarım...insan nefsinin en azgın halidir alışveriş...ve ilk derste hep bununla başlarım...bir çorap dahi alırken derim ki,öyle seçeriz ki,hep iyi en güzeli isteriz...Sonra sorarım öğrencilerime:éHep en iyiyi ve en güzeli iteriz de, bunu vermek çabamız nerede?Niye böyle benciliz...
İyi öğretmen,iyi doktor,iyi boyacı ...arar dururuz..."Biz kendimizi ne zaman iyi yaparsak,bu dünya o zaman kurtulur kötülerden.

Insanlar ahmaliktan uzak bir bencillik tasavvur edebilirler.
Mesela iyi bir seye vesile olursaniz
Onun olacagi mutluluk hadisesinde
Vesile oldugunuz icin paye alabilirsiniz bencilce.

Lakin ahmak olanindan uzak durmak lazim
Denilse de
Garip olan
Tevazudan kirildigimiz zaman bile
Bencilce hareketlerde bulunurken
Farkinda olmayabiliyoruz.
Bence benim eneme gore
Ben ben ben ben bana gore
Kurbaga deneyi meseli gibi
Ask ile tekrar ediyorum ki
Siradan bir mevzu bu.
Insanin olmanin bilmem kac şartı
12 bencil olmak gibi bir kaide icinde yer aldi.

Ama kimse bencil değildir ona gore.
Allaha şükür
Hepimizin de kalpi puri pak.

Aslında şöyle bir durum var;
İnsan 'kemale müştaktır' kaidesince her şeyin en güzelini ister. Ancak insan nakıs bir varlık olduğundan kemal derecesine gelemiyor. İşte böyle bir muamma var

en güzeli dahi olsa doymayan göz,
en iyisi dahi olsa daha iyisini isteyen nefis...

sor kendine: " bende ne kadarı var,ne kadarı iyi,ne kadarını verebilirim?"
Vermeme bencilliğinden öte isteme yüzsüzlüğü var.


hulâsa-i kelâm,
insan olmak zor zanaat,her kul beceremiyor.