Şükür gerekirken şikayet etmek kişinin imanının zayıflığını gösterir, ayrıca nankörlük olur ki vebali vardır. Yüce Allah (CC):
Alıntı:“Siz beni anın, ben de sizi anayım. (ve) bana şükredin; nankörlük etmeyin.” Bakara, 152
ayetinde beyan buyurduğu gibi, Allah’a şükretmemek ve sürekli şikayet etmek nankörlüktür. Kendisine verilen nimeti fark etmeyene, ihsanın kadrini bilmeyene, iyiliği inkâr edene nankör derler. Dünyalıkta (para, mal, mülkte) kendisinden yukardakilere bakıp “Allah bana ne verdi ki şükredeyim” deyip şikayetlenenler, Allah’ın nimetlerinden gafil olanlardır. Böyleleri genele ait nimetleri göremez, özel servet ve imkanlar umar.
Allah kendisini var kılmıştır, insan yaratmıştır, İslâm’a dahil etmiştir, yaşaması için gerekli havayı suyu vermiştir, sağlıklıdır, azaları tamdır, herkesinkiyle birlikte pazara çıkarılsa yine kendisine ait olanı alacağı bir aklı vardır vs. Bunlara nispetle kendisinin nimet bildiği şeyler çocuk oyuncağı mesabesindedir. Fakat neylersiniz ki çocuk kalmışsanız eğer, oyuncaklara meyleder; onlar elinizde bulunmadığında şikayetlenirsiniz.
Hz. Mevlana ne güzel demiş:
Alıntı:Eşekten şeker esirgenmez ama eşek yaratılışı bakımından otu beğenir..
Leş, bize göre rezildir ama, köpeğin gözünde şekerdir, helvadır..
