Yar…
Sensiz
Ne kadar farklıydım
Kendi halinde
Yol alan garip bir candım
Taklit üzere yaşayan heyecandım,
Kişiliği oturmamış murattım
Hevesi her şey sanan,
Umudu sorgulamayan hicrandım,
Ruhundan figan duyandım

Aşka dair
Alıklığı olan nazardım
Kim bahsederse,
Heyecan vehmediyorsa,
Hemen atlardım
Kandırmayı ve abartmayı
Göze alırdım,
Nefsim adına yarışandım
Çünkü marifet sanırdım,
Öğünen arkadaşlara bakardım
Ve fakat hiç kandıramazdım

Nefsim istiyorsa,
Gönlüm el vermiyordu
Aklıma gelen sualler, cevapsız
Kalıyordu, içim daralıyordu
Demek ki bahtım böyleymiş
Dedim ve suskun bir şekilde
İşlerime devam ettim
Bazen gezerken içlenirdim,
Neden bu kadar yalnızım derdim,
Kimseyle asla dertleşmezdim

Onca yıl
Geçti, içimi çekerdim
Bir vakitler dikkatimi çeken,
Edebiyle naif görünen
Sinemde yılların hasretini
Dindiren şavkınız
Kalbime bir şeyler hatırlattı
Ne vakit düşünsem,
Hatta olmaz desem, hangi
Mücadeleyi versem yüreğim
Senin yâdınla bir başkaydı

Mustafa Cilasun