“Rasulullah (s.a.s) şöyle buyurmuştur:
“Allah (c.c) ümmetimden, içlerinden geçirdikleri şeyi konuşmadıkça ve amele dökmedikçe affedecektir.”
...
Nefsin içinde olan şeylerle ilgili işte bu af ve mağfiret sadece Muhammed (a.s)’in ümmeti için geçerlidir. Muhammed (a.s)’in ümmeti ise; Allah (c.c)’a, kitaplarına, rasullerine, ahiret gününe gerçek manada inanan kimsele
rdir. Bu ise; buradaki affın sadece imanı bozmayan meseleler hakkında geçerli olduğunu göstermektedir. İmanı bozan meseleler ise asla bu affa ve bu hadisin lafzına girmez. Çünkü imanı bozan amelleri işleyen ve imanını bozan kişi asla gerçek manada Muhammed (a.s)’in ümmetine tabi olmuş değildir. Böyle kimseler ancak münafıklar gibidir ve içlerindeki şeyler sebebiyle kesinlikle affedilmezler. Bu hadiste işte bu fark apaçık belirtilmiştir. Böylece şeri deliller birbirini desteklemiş olur.
Kur’an ve sünnette beyan edildiği gibi, Allah (c.c) bu ümmetin hata ve unutmasını affetmiştir. Dolayısıyla sahih bir imana sahip olan kimsenin hata, unutma ve içinden geçirdiği kötü şeyler affedilerek cehennemden de çıkarılır. Fakat imanı olmayan kimseler asla bu nassa dahil değildir. Böyle kimselerin hata ve unutmaları sebebiyle affedileceklerine dair hiçbir nas yoktur.”
(Mecmuatul Fetava c: 10 s: 760)
SubHane RabbiyeL aLa...