Halkı hayatı boyunca Selahaddin’den tek konuda şikâyetçi oldu: Hep asık suratlı oluşundan... Bir dönem şikâyetler o kadar arttı ki, bir cuma imamı, halkın sesine tercüman oldu: Hutbede, tebessümün faziletlerini anlattı. “Halkına karşı güler yüzlü olmayan idarecinin, halkından sevgi ve saygı bekleme hakkı yoktur.”
Sultan Selahaddin, bunu duyar duymaz imamın ziyaretine gitti: “Galiba beni kastettiniz?” dedi. Yönettiği ülkede hak-hukuk vardı. İmam hiç korkmadan, teklemeden “Evet” deyiverdi, “Sizi kastettim.”
Selahaddin Eyyûbi, derin bir iç çekişten sonra: “Hocam” diye konuştu, “Allah Resulü’nün Mi’rac’a çıktığı Mescid-i Aksa, Haçlıların elinde; Hz. Ömer’in emaneti Kudüs esir; bu durumda ben nasıl güleyim?” Ve hıçkırarak ağlamaya başladı.
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
neden gülmüyorsun
neden gülmüyorsun
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi