Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Neden Efendimiz?
Konu Sahibi / Yazar
HamiErsayAydın
Kategori / Forum
Dini Sorular
Yorumlar / Cevaplar
18
Okunma / Görüntüleme
1211
Neden Efendimiz?
RE: Neden Efendimiz?
"Dinde, sizin veya bizim fikrimize itibar edilmez. Muteber din kitapları ne yazıyorsa ona bakılır. Allahü teâlânın emri olduğu için ibadet lisanı Arabidir. Dinin sahibi nasıl istemişse öyle yapılır. Başka türlü istemek dine aykırı olur. Kur'an-ı kerimin tercümesini Kur'an hükmünde tutmak ve namazda okumak asla caiz değildir. Allahü teâlâ, Kur'an-ı kerimde, (Benim kitabım Arabidir, Kur'anı Arabi lisan ile indirdim) buyuruyor. O halde Allahü teâlânın melek ile indirdiği kelimelerin, harflerin ve manaların toplamı Kur'andır. Kur'an-ı kerim Arabiye bile çevrilse, yine Kur'an olmaz. Kur'anın açıklaması olur. Manası bozulmadan da, bir harfi bile değişince, Kur'an olmaz."
Göz sayesinde görüyor olsaydın gece uyurken rüya göremezdin.
Demek ki görmüyorsun, sana gösteriliyor.
Demek ki görmüyorsun, sana gösteriliyor.
Bunu ilk beğenen sen ol.
RE: Neden Efendimiz?
Nazlıcan Hanım bir nokta dikkatimi çekti. Bence bir bilginin ulaşması için en temelde kaynak-yol-algılayan üçlemesinin en doğru şekilde kombine olması lazım. Kaynağa Allah dersek ve yola da Arapça dersek bence şu sonuç ortaya çıkar. Allah kendi lütfunu Arap lisanını kullanarak bize göndermiştir. Çünkü bu bizim onu anlamamız için en doğru lisan.Peki Arapçanın bu üstünlüğü nerden geliyor. Mezopotamyada bulunan bir kavmin dili olması mı,Harf ve kelime yapısının insan kalbine İslamı en iyi şekilde işletebilecek dil olması mı? Sebebini açıklar mısınız?
Bunu ilk beğenen sen ol.
RE: Neden Efendimiz?
Kur’an’ın Arapça olarak inmesinin bir hikmeti de -aklî / manevî ve lisanî bir mucize olan Kur’an’ın harikalığını yansıtma kabiliyetinde olan- Arapça dilinin bu özel konumudur.
*
Hikmet açısından önemli bir husus da şu olabilir ki; evrensel bir vahiy olan, bütün insanlara hitap eden, kıyamete kadar yürürlükte olmaya devam eden Kur’an’ın kullandığı lisanın konumu büyük önem arz eder. Sözcüklerinin değişik manalara gelebilecek şekilde geniş kapsama, az sözle çok manaları ifade edebilecek şekilde veciz üsluba, mecaz ve hakikati, mantık ve mefhumu, delalet ve mazmunu, sarahat ve işaratı yansıtabilecek şekilde incelikleri barındıran, estetik sanata sahip olmasıyla Arapça –böyle cihanşümul bir vahiy olan- Kur’an’ın dili olmaya hak kazanmıştır.
*
Zaten Kur'an'ı başka bir dille yazmak mümkün olmadığı gibi, başka bir dille doğru olarak okumak da mümkün değildir. Çünkü Kur'an harflerinin kendisine has özellikleri vardır. Bu harflerin bazılarının karşılığı ve okunuş şekli başka dilin alfabelerinde mevcut değildir. Söyleniş bakımından birbirine benzer harfler olsa da mahreçleri (ağızdan çıkış yerleri) itibariyle de farklıdır. Mesela, Arapça için “lügat-ı dad” denir; yani Fatiha suresinin sonundaki “veleddallin” deki “dad” harfi hiçbir lisanda bulunmamaktadır. Bu harfin bulunduğu bir kelimeyi başka bir lisanın ifade etmesi mümkün değildir.
Mesela, Türkçede sadece “h” harfi yerine Arapça'da üç çeşit “h” harfi vardır. Noktasız “ha” noktalı hırıltılı “ha” ve ”he”. Aralarındaki farkı küçük bir misalle açıklayalım. Noktasız ha / ح ile yazılan “mahluk” مَحْلُق , noktalı hırıltılı ha / خ ile yazılan “mahluk” مَخْلُق ve he / ه ile yazılan “mahluk” مَهْلُق. Her üçünün de Türkçe de yazılışı ve okunuşu aynıdır. Halbuki Arapça’da birincisi tıraş edilmiş, ikincisi yaratılmış, üçüncüsü ise helak edilmiş anlamındadır. İşte Kur’an’ı Latince yazıdan okuyan birisi bu farkları anlayamayacağından, söz gelimi Allah’ın yaratmasından bahseden bir ayeti, farkına varmadan “tıraş etmek” veya “helak etmek” manasına okuyabilecektir.
Yine Kur'an harflerinin içinde üç adet “ze” vardır. Biri ince “ze / ز ”, biri peltek “zel / ذ ”, diğeri de “zı / ظ” dır.
Türkçe deki “s” yerine üç harf bulunur. “sin / س " , "sad / ص” ve peltek "se / ث ”. Arapça'ya has bir harf vardır ki, o da “ayın / ع” olarak okunan harftir. Bu harf başka bir dilde pek bulunmamaktadır.
*
Hikmet açısından önemli bir husus da şu olabilir ki; evrensel bir vahiy olan, bütün insanlara hitap eden, kıyamete kadar yürürlükte olmaya devam eden Kur’an’ın kullandığı lisanın konumu büyük önem arz eder. Sözcüklerinin değişik manalara gelebilecek şekilde geniş kapsama, az sözle çok manaları ifade edebilecek şekilde veciz üsluba, mecaz ve hakikati, mantık ve mefhumu, delalet ve mazmunu, sarahat ve işaratı yansıtabilecek şekilde incelikleri barındıran, estetik sanata sahip olmasıyla Arapça –böyle cihanşümul bir vahiy olan- Kur’an’ın dili olmaya hak kazanmıştır.
*
Zaten Kur'an'ı başka bir dille yazmak mümkün olmadığı gibi, başka bir dille doğru olarak okumak da mümkün değildir. Çünkü Kur'an harflerinin kendisine has özellikleri vardır. Bu harflerin bazılarının karşılığı ve okunuş şekli başka dilin alfabelerinde mevcut değildir. Söyleniş bakımından birbirine benzer harfler olsa da mahreçleri (ağızdan çıkış yerleri) itibariyle de farklıdır. Mesela, Arapça için “lügat-ı dad” denir; yani Fatiha suresinin sonundaki “veleddallin” deki “dad” harfi hiçbir lisanda bulunmamaktadır. Bu harfin bulunduğu bir kelimeyi başka bir lisanın ifade etmesi mümkün değildir.
Mesela, Türkçede sadece “h” harfi yerine Arapça'da üç çeşit “h” harfi vardır. Noktasız “ha” noktalı hırıltılı “ha” ve ”he”. Aralarındaki farkı küçük bir misalle açıklayalım. Noktasız ha / ح ile yazılan “mahluk” مَحْلُق , noktalı hırıltılı ha / خ ile yazılan “mahluk” مَخْلُق ve he / ه ile yazılan “mahluk” مَهْلُق. Her üçünün de Türkçe de yazılışı ve okunuşu aynıdır. Halbuki Arapça’da birincisi tıraş edilmiş, ikincisi yaratılmış, üçüncüsü ise helak edilmiş anlamındadır. İşte Kur’an’ı Latince yazıdan okuyan birisi bu farkları anlayamayacağından, söz gelimi Allah’ın yaratmasından bahseden bir ayeti, farkına varmadan “tıraş etmek” veya “helak etmek” manasına okuyabilecektir.
Yine Kur'an harflerinin içinde üç adet “ze” vardır. Biri ince “ze / ز ”, biri peltek “zel / ذ ”, diğeri de “zı / ظ” dır.
Türkçe deki “s” yerine üç harf bulunur. “sin / س " , "sad / ص” ve peltek "se / ث ”. Arapça'ya has bir harf vardır ki, o da “ayın / ع” olarak okunan harftir. Bu harf başka bir dilde pek bulunmamaktadır.
Göz sayesinde görüyor olsaydın gece uyurken rüya göremezdin.
Demek ki görmüyorsun, sana gösteriliyor.
Demek ki görmüyorsun, sana gösteriliyor.
Bunu ilk beğenen sen ol.
RE: Neden Efendimiz?
Aslında soru başkasına soruldu ama ben de naçizane bildiklerimi paylaşmak isterim. Biliyorsunuz Kuran Araplara indirildi. Bunun sebebi Arapların içinde bulundukları cahiliye devriydi. Kız çocukları diri diri toprağa gömecek kadar cahil, hırslı ,gözleri dönmüş insanlardı. Şimdi mantıken düşünecek olursak böyle insanlara ancak kendi dillerinde olan ayetler tesir eder. Bu arada o dönemin insanlarının şiire çok yatkın olduklarını da bilmek gerekir. Onların İslamı kabul etmelerine yardımcı olacak 2. unsur da Kuranın çok yüksek bir edebi dile sahip olmasıdır. Bu biraz da Arapçanın dilsel özelliğinden kaynaklanır. Bir kelimenin birçok manaya denk gelebilir bilirsiniz şiirde bu çok önemlidir. Ayrıca Arapça dilinin yapısında da şiirsellik olduğu için daha kolay ezberlenip bir sonraki nesile aktarılabilir. Eminim ki daha pek çok sebebi vardır, çünkü Rabbimin yarattığı her şeyde açıklamaya yetmeyecek güzellik vardır.
Bir de unutmamak gerekir ki aslında Kuran hepimize kendi dilimizde de ayağımıza kadar gelmiştir. Onu anlayabilmemiz için. O güzel mektubu anlayarak okuyabilmemiz için. Ancak bir ümmet olarak daha yakın olabilmek için cemaatle namaz kılabilmek için ortak bir dile ihtiyacımız var.
Bir de unutmamak gerekir ki aslında Kuran hepimize kendi dilimizde de ayağımıza kadar gelmiştir. Onu anlayabilmemiz için. O güzel mektubu anlayarak okuyabilmemiz için. Ancak bir ümmet olarak daha yakın olabilmek için cemaatle namaz kılabilmek için ortak bir dile ihtiyacımız var.
Bunu ilk beğenen sen ol.
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi