Canım sıkıldı,içimi dökmek dertleşmek istedim.Konu yanlış yere açmış isem özür dilerim...
Konuya geçeyim..!
İnsanlarla uğraşmaktan bıktım usandım.Hayatım boyunca hep ezmeye,dalga geçmeye çalıştılar.Sabır ettim,sabrımın taştığı zamanlarda da zayıf cüsseme rağmen hadlerini bildirdim..!
Yaş kemale erdi,20'yi geçti sorumluluklar arttı artık kafana göre herkesle kavga dövüş edemiyorsun ama bıktım yahu gerçekten sabır edemiyorum.
Ben kavgadan gürültüden hoşlanmam,elimden geldiğince uzak dururum.İnsanlara hoşgörülü davranırım.Yanında bayan olana,büyüğüm olana benden aciz olana hoşgörü gösteririm.Kimseye emir vermem,kaba davranmam.Yaşı kaç olursa olsun...
Ama insanlar sabrımı test ediyorlar.Dangalakça davranıyorlar.ALLAH C.C den korkmasan şehirden uzağa gidip şah damarıma bir jilet vurarak kendimi öldürecek cesarette mevcut sabrım taşınca gözüm görmez bir şeyi.Öylesine bıktırdılar beni ama haddime değil ALLAH C.C verdiği cana kastetmek.
Bugün ki olaydan bahsedeyim mesela,yaşadıklarımdan bir misal...
İkindi namazımı kılmışım,Çıkmışım evimden,dersime gidiyorum.Kafamı öne gömmüşüm,kimseye de bakmıyorum.Hatta böyle açık seçik giyinenlerden bile kafamı çeviriyorum.Yürürken de ALLAH'ı içimden tesbih ve şükür ederek gidiyorum.Lise yıllarımdan bir arkadaş,geçmiş karşı caddeden gel diye ayağına çağırıyor.Acelem var,dedim gidiyom ben ağzının içinden küfürlü bir şeyler söyledi tam anlayamadım.Şaka maksatlı söylüyor ama ben ona küfür etmedim.Dedim neyse boşver,uyma ama kafama takıldı bir kere.
Arkadaşlarımdan soruşturdum,aradım bulamadım.Faceden yazdım,dedim insan ol bir daha böyle davranma ver telefonunu bul beni.Şehir küçük,kafaya taktım gördüğüm yerde çıkacak o kavga.Şimdi buna saldırmakta haksız mıyım?
Haşa evliya,derviş değilim ki bir sabrım var benimde.
Niye,niye böyle insanlar niye kimseye zararı olmayan yolunda gidene bulaşırlar?
Ama pilavdan dönenin kaşığı kırılsın,bedelini ödeteceğim ucunda ölümde olsa!