Yar…
Hangi hekime gitsen
Eline tutuşturulan
Reçeteyle ikna olup sevinsen
Ümit içinde sükûnete erişip,
Şifa bulmayı sabırla beklesen
Ve fakat ne çare desen,
İçine düştüğün gamdan temizlenmek
İçin yeniden sual etsen

Her doğan
Beni âdem beşerdir
Ancak, insan olmak için
Azmi ve bilgisi gerekir
Kemale ermek niçin fazilettir,
Kul olabilmek latifliği onda gizlidir
Edebin her lahzası
Erdem için elzemdir, fark ettiren
Kalbi inşirah ve hassasiyetidir

Asabiyet
Nefsin hususiyetidir
Terbiye ve tezkiye edilmeyen
Nefs ne kadar şerdir
Bilgi ve tecrübe,
Sabır ve metanet, ümit
Ve şecaat en kavli gerekçedir
Kul olan, hiçlikte buluşur,
İhsanla konuşur, ecirle durulur,
Çileyle yol alır ve sevinir

Bir sevdası
Vardır, O’na ramdır
İçine hüzün zerk eden
Kederin şevkine adanmıştır
Endişe etmek,
Nitelik için emek vermek,
Benlikten sıyrılıp hakka erişmek
Aşkın, ruhu ve kalbi
İhya ettiğini, nefsi ötelediğini,
Mizan için derlediğini anlamaktır


Gönlünüzde
Mal sevgisi olmasın
Hırs ve haset barınmasın,
Kalbiniz riyaya kanmasın
Nefsi avuntular ve hevesi arzular
Umut sanılmasın,
Emel kanıksanmasın
Gıybet yüreğinizin
Bereketini kurutmasın, asabiyette
Nazarlarınızdan okunmasın

Sokak
Ortasında çalan çırpan
Gasp etmek için pusu kuran,
Kuytu yerleri arayan
Bahtının kazası için
Habersiz yakalanan can,
Ne kadar perişandır
O’na imdat edecek kim vardır,
En yakın olan yar,
Ne kadar kalbinde yaşamaktadır

Mustafa Cilasun