MUHAMMED’İN ORDUSU
Anneciğim,
Bizi kimlere bıraktın, kimlere emanet ettin anne?
Gel de gör halimizi!
Anne ne olur bırakma bizi! Uzat ellerini, tut ellerimden kaldır beni anne, kaldır beni!
Anneciğim, biliyor musun? Sen gittikten sonra evimizde yemek pişiren kimse kalmadı. Soframız daha bir garip ve sessiz kaldı. Çünkü sen yoksun, siz yoksunuz anne…
Anneciğim, hani sen bize umudu ve direnişi diri tutalım diyordun ya hep?
Direnelim diyordun.
Allah sabredenlerle beraberdir, az kaldı diyordun!
Anneciğim, dayanamıyoruz artık.!
Bak, ellerim nasıl da üşümüş, karnım aç, başım çok ağrıyor.
Dizlerim titriyor anne!
Dermanım kalmadı, gözyaşlarım kurudu, boğazıma düğüm düğüm bir şeyler oluyor.
Anne!
Yoksa sen bize yalan mı söyledin?
Hani, sabredin az kaldı diyordun?
Muhammed’in Ordusu gelecek, bizi kurtaracak diyordun!
Hani neredeler anne, neredeler?
Yoksa hiç gelmeyecekler mi?
Bizi bu zalimlerin elinden kim kurtaracak anne?
Anneciğim,
Yoksa, yoksa… Muhammed’in Ordusu yok mu?
Muhammed’in Ordusu Öldü mü anne?
Hani neredeler?
Ölmedilerse neden gelmiyorlar?
Neden gelip bu zalimlerden kurtarmıyorlar bizi anne?
Hayır anne…
Biliyorum sen hiç yalan söylemezdin….
İnanıyorum, bir gün ama bir gün mutlaka gelecek Muhammed’in Ordusu!
Ve bitecek bütün acılarımız!
Gökyüzü o gün masmavi olacak. Başka çocuklar gibi biz de oyunlar, oyuncaklar oynayacağız!
Güneş ısıtacak soluk yüzlerimizi
İnşallah O gün geldiğinde, gökyüzünde güvercinler uçacak.
Allahuekber !!!.....
Anne, anneciğim!
Onlar mı geliyorlar yoksa?
Ak alınlılar, direnişin yiğitleri mi geliyor?
Muhaammed’in Ordusu mu geliyor yoksa anne?
Sevinin çocuklar, bu ses onların sesi!
Bu ses onların yüreklilerinin sesi!
Bu İslam’ın izzet ve onurunun sesi!
Bu ses Müslümanların şeref ve namusunu koruyacak olanların sesi!
Anneciğim!
Şükürler olsun kavuşturana! Şükürler olsun bu güne!
İşte bak tam oradalar!
Muhammed’in Ordusu bizi kurtarmaya geliyor anne! Müjdeler olsun!
Allahuekber!
Muhammed’in Ordusu geliyor!
Nasrun minallah ve fethan garib
21/5/2002 Coşkun Uzun – Kütahya / Türkiye