Resulullah (s.a.v), bir gün sahabilerle oturuyordu. Birden secdeye kapandı ve uzun süre secdede kaldı. Sonra başını secdeden kaldırdı, ellerini açarak şöyle dua etti:
“Allahım! Bize ikram et, bizi hor hakir bırakma. Bize nimetini artır, noksanlaştırma. Bize izzet ve şeref ver, bizi zelil etme.”
“Yâ Resulallah, niçin böyle söylediniz?” diye sordular. Peygamber Efendimiz (s.a.v) şöyle buyurdu:
“Bana bir sure nazil oldu ki kim onunla amel ederse cennete girer” (Hâkim).
Efendimiz (s.a.v.), ayetleri okumaya başladı. Okuduğu ayetlerde mü'minlerin özellikleri
Yüce Rabbimiz tarafından şöyle tarif ediliyordu:
“Gerçekten müminler kurtuluşa ermiştir;
onlar ki namazlarında huşu içindedirler;
onlar ki boş ve yararsız şeylerden yüz çevirirler;
onlar ki zekatı verirler;
onlar ki iffetlerini korurlar;
Yine o (müminler) ki, emanetlerine ve ahitlerine riayet ederler;
ve onlar ki namazlarına devam ederler.
İşte, asıl bunlar varis olacaklardır.”
(Mü’minun 1-5/ 8-10).
el sıkışırım, sarılırım, yemek ısmarlarım. hissedersin. sevgi hissedilir.