" Bir adam Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’e gelerek :
– Ben açım , dedi .
Allah’ın Resûlü hanımlarından birine haber salarak yiyecek bir şey göndermesini istedi . O da :
– Seni peygamber olarak gönderen Allah’a yemin ederim ki , evde sudan başka bir şey yok , dedi .
Hazret-i Peygamber bir başka hanımından yiyecek bir şeyler istedi . O da aynı cevabı verdi . Daha sonra Resûl–u Ekrem’in öteki hanımları da :
- Seni peygamber olarak gönderene yemin ederim ki , evde sudan başka bir şey yok , diye haber gönderince , Resûl–i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem ashabına dönerek :
"" Bu gece bu şahsı kim misafir etmek ister ? "” diye sordu .
Ensardan biri :
– Ben misafir ederim , ya Resûlallah , diyerek o yoksulu alıp evine götürdü . Eve varınca karısına :
- Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in misafirini ağırla , dedi .
Bir başka rivayete göre karısına :
– Evde yiyecek bir şey var mı ? diye sordu .
Hanımı :
– Hayır , sadece çocuklarımın yiyeceği kadar bir şey var , dedi .
Sahabî :
– Öyleyse çocukları oyala . Sofraya gelmek isterlerse onları uyut . Misafirimiz içeri girince de lambayı söndür . Sofrada biz de yiyormuş gibi yapalım , dedi .
Sofraya oturdular . Misafir karnını doyurdu ; onlar da aç yattılar .
Sabahleyin o sahabî Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in yanına gitti . Onu gören Resûl–u Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu :
"" Bu gece misafirinize yaptıklarınızdan Allah u Teâlâ memnun oldu ""” dedi . "
( Buhârî . Menâkıbü’l–ensâr 10 , Tefsîru sûre , 6 -- Müslim . Eşribe 172 -- Riyazüs-Salihin ).
Bir geceliğine değiş tokuş etseydik yüreğimizi,
Taşıyabilir miydin acaba bendeki seni!..
