EBU HANİFE (rahimehullah)

“Eğer hadis sahih ise benim mezhebimdir.”

“Nerden aldığımıza bakmadan birinin bizim sözümüz alması caiz değildir.” “Benim delilimi bilmeden benim sözümle birini fetva vermesi haramdır.” “Biz beşeriz bugün bir söz söyleriz yarın o sözden döneriz.”

“Ey Ebu Yusuf! Benden her duyduğunu yazma. Bugün bir şey söylerim yarın ondan dönerim. Yarın bir görüşü benimser ertesi gün ondan da dönerim.”

“Eğer Allah’ın kitabına ve Resulünün(sav) sünnetine muhalif bir söz söyler isem benim sözümü terk edin.”

MALİK BİN ENES (rahimehullah)

“Şüphesiz ben beşerim. Hata da ederim isabet de ederim. Benim görüşüme bakın. Allah’ın kitabında ve Resulünün sünnetine uyanı alın. Muvaffak olmayanı ise bırakın.”

“Nebi (sav)’den başka her kesin sözü alınır ve atılır. Nebi (sav) bundan müstesna.”

“İbn Vehb dedi ki; Abdest alırken ayakları hilalleyerek yıkamadan sorulduğunu işittim. Dedi ki; bunda insanlara bir şey yoktur. İnsanlar azalana kadar bıraktım. Dedim ki; bizim yanımızda bu meselede hadis var. Dedi ki; nedir o? Dedim ki; bize Leys ibn Sad ve İbn Luheya ve Amr ibn Haris, Yezid bin Amrul Maarifi den o da abu Abdurrahman Hanbeliden oda Müstevrid bin Şeddad Kureyşi den haber verdi ve dedi ki; Nebi (sav)’i abdest alırken ayak parmaklarını hilallerken gördüm. Malik dedi ki; şüphesiz bu hadis güzeldir. Ben onu şimdi duydum. Daha sonra ona bu meselede soru sorulduğunda ayak parmaklarını hilallemeyi emrettiğini işittim.”

ŞAFİ (rahimehullah)

“Müslümanlar Nebi (sav)’den bi,r sünnet ulaştığında başka birinin sözünden dolayı hadisi terk etmenin helal olmayacağına İCMA ettiler.”

“Resulullah (sav)’den benim sözüme muhalif her sahih nakil olursa, ben hayatımda ve ölümümden sonra o sözümden döndüm.”

“Eğer Nebi (sav)’den benim söylediğimin hilafına sahih bir nakil varsa Nebi (sav)’in sözü evladır. O zaman beni taklid etmeyin.”

AHMED İBN HANBEL (rahimehullah)

“ Ne beni, ne Malik’i, ne Şafi’yi, ne Evzai’yi ve ne de Sevri’yi taklid etmeyin. Bizim aldığımız yerden alın.”

“Nebi (sav)’in sahih hadisini reddeden helakın kenarındadır.”

Mezhep imamlarının taklitçiler tarafından kabul edilmeyen tek sözleri bunlar. Nedense imamların bu tavsiyelerine hiç uyulmaz.

Uyulsa idi zaten ayrılıklar olmazdı. O bu tarikattan şu bu cemaatten diye ayrımcılık yapılmaz idi. Ülkemizde gruplaşma daha fazla. Peygamber s.a.v, ashabına ve sahabeye olmadık iftara atanlar artmaya başladı. Sahabenin yapmadığı şeyleri yapmış gibi anlatan cemaat vaizleri çıktı ortaya. Sonunda da ekliyorlar konuşmaya "biz sizin için araştırdık siz gidip bakmayın zaten anlamazsınız" diyorlar. Allah ıslah etsin.

Amin
"İhtilaf rahmet olsaydı ittifak gazap olurdu"
İbn Hazm Rahmetullahi aleyh

Ne kadar yüce insanlar olduklarını gösterir, maaşallah.

Onlar ki gökteki yıldızlar olmalarına rağmen ve resulullah'ın iltifatlarına mazhar kişiler olmalarına rağmen, sanki çok hata yapan kişilermiş gibi eğer olursa da yanlış yaparsak bizim sözümüzü de terk edebilirsiniz diyerek aslında tevazu dersi vermişlerdir.

Ancak onların bu tevazu dersinin çok yanlış yerlere çekildiği belli. Hoşaf meselesi var ya, ondan dolayı.

“Bir hâkim, verdiği hükümle ilgili yaptığı içtihadında isabet etse iki sevap, hata etse bir sevap kazanır.” (Buharî, İtisam 21; Müslim, Akdıye 6; Nesaî, Adabu’l-Kudat 3; Tirmizî, Ahkam 2; Ebu Davud, Akdıye 2; İbn Mace, Ahkam 3)

(Verdiğimiz bu misalleri ancak âlim olanlar anlar.) [Ankebut 43]

وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ ﴿٤٣﴾
Ve tilkel emsâlu nadribuhâ lin nâs(nâsi) ve mâ ya’kıluhâ illel âlimûn(âlimûne).

1. ve : ve
2. tilke : işte bu
3. el emsâlu : misaller, örnekler
4. nadribu-hâ : onu (örnek) veriyoruz
5. li en nâsi : insanlar için, insanlara
6. ve : ve
7. mâ ya'kılu-hâ : onu akıl edemez
8. illâ : hariç, den başka
9. el âlimûne : alimler

...