Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Mezarlık...
Mezarlık...
Kötü olan hiçbir şeye karıştığını ne gördüm ne duydum.
Bir gün bu eller onun üzerine toprak atmak zorunda kaldı.
Arkamda ağlayan ablalarım, kardeşim, halalarım vardı.
İlk defa o gün bir ölü mezara gömülürken bu kadar yakındım.
Ölüm deyince aklıma çoğu kez dedemin ölümü gelir.
O kazılmış derin mezarı görmek.
O güzel adamı o mezara koymak.
Üzerine toprak atmak.
Bir gün ben de böyle bir mezara gireceğim diye hatırlatır bana.
Konuyu sabote etmek istemem herkes tefekkur etmisken ama
Kurasaki abiden izinliyim

Hurafe yazacagim.
Anneannem sey der;
Mezarda yatan sevdigin insani ruyanda gormek istersen
Mezarinin etrafinda 7 kere donmelisin

Ve dedem icin yapar bunu

..
Bu da boyle gereksiz bir anekdot iste.
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi