Mavi Kelebeği Gördünüz Mü?
Caddelerin hızla kalabalıklaşıp aniden yalnızlaştığı şu bahar mevsiminde ayaklarımın ucuna basa basa büyüdüm..elimde sanki asırlar öncesinden arda kalmış köşesi yanık bir mektup, gözlerimde keşke’nin hüznüyle şimdilerde ben mavi kelebeği arıyorum..az kaldı bulacağım onu..yakınlarda; siz de hissettiniz mi? Rüzgâr penceremin perdesini havalandırdı az önce, bir az gün ışığı doldu ciğerlerime..bana haber mi getirdi yoksa?
Sahi rüzgâr, sen mavi kelebeği gördün mü?
Geçenlerde annem anlattı.. Bosna cehennem olmuş 15 sene önce.. kimse gelmemiş yardımımıza; öyle söyledi..bütün yapılanlar Müslüman olduğumuz içinmiş.. Onlar Allah’ı bilmiyorlar mı anne? Bir fotoğraf gördüm babamın elinde sonra.. küçük kız kardeşim ‘baba bu kim’ dedi.. Babam sustu cevap vermedi, bir el gördüm ben babamın boğazında düğümlenmiş; sonra birkaç damla ıslaklık yanağında..baba söylesene bu benim.. ‘bu ablan’ desene.. ‘ben buradayım işte, buradayım’ dedim; duymadılar beni..bir ıslık sesi gibi yitip gitti hece ve katran karası gece..
Sahi gece, sen mavi kelebeği gördün mü?
Off bu yüzden arıyorum işte..mavi kelebeği görmeyeli 15 sene oldu.. özledim..oysa onu ilkbahar dedikleri pembe beyaz çiçeklerin arasında bulmuştum önceleri.. hastaydı kanadı kırılmış, ilaç verdim iyi oldu.. sonra beraber şarkı söyledik biz; o uçtu,ben koştum peşi sıra..o uçtu, ben koştum.. bir yerlerde beni koştururken gören komşu teyzeler, halimi hatrımı sormadan önce mavi kelebeği sorar olmuşlardı..bir bütünün iki yarımı değildik biz..bir bütünde aynı yarımdaydık.. esrarımız Ötüşen kuşların sesindeki özgürlükte gizliydi..
Ve bir gün.. mavi kelebek kayboldu.. anne, anne beni sakın doğurma!! Bu sesleri duymamalıyım..kulaklarımı kapatamıyorum, ellerim yetişmiyor anne.. korkuyorum, orda yatan dedem mi yoksa? Ama dedem kanamazdı ki.. sahi kan kırmızı mıymış anne!!bir daha kırmızı elbisemi giymem ben..korkuyorum..çok korkuyorum hem de..öfkenin ve korkunun rengiymiş siyah..bunu okulda öğrenmemiştik anne..mavi kelebeğim nerde? Sahi anne sen nerdesin? Karanlık burası, çok karanlık.. Ağzıma gelen bu tozlar da ne? Nefes alamıyorum..bu çığlık sesleri de neyin nesi? Kız kardeşim mi o ağlayan? koca koca adamlar küçücük kardeşime ne yapıyorlar anne? Durun babamı nereye götürüyorsunuz?
Anne, anne beni sakın doğurma!!bu sesleri duymamalıyım..kulaklarımı kapatamıyorum,ellerim yetişmiyor anne..
Bu ışık gözlerimi açamıyorum anne..
Sahi ışık, sen Mavi kelebeği gördün mü?
Kocaman bir harabe, içi boş mermiler ve kırmızı..her taraf kırmızı..sevmiyorum artık seni, git buradan.. bir daha elma şekeri yemem..savaş.. savaş ne demek? Çocukları oyuncak mermilerle mi vururlar anne? oyun mu bu? Neden cevap vermiyorsun? Küstün mü yoksa bana..söz bir daha top oynarken pantalonumu yırtmam.. ama konuş benimle..öptüm yanağından, hissetmedin mi; neden sarılmadın bana?hala küsmüsün yoksa? Söz bir daha hiç top oynamam..
Yeşil kostümlü, iri postallı amca, artık silahçılık oynamayalım..kardeşimi de geri getirsin arkadaşların saklambaç da oynamak istemiyorum artık..yoruldum; akşam oldu; eve gidelim..
Sahi amca, sen mavi kelebeği gördün mü?
Off neden kimse beni duymuyor, öldüm mü yoksa? Bu da bir oyun mu, adına tıp diyorlardı hani? mavi kelebek toplu mezarlara konarmış sadece; ağlayarak söyledi radyodaki abla.. ‘mavi kelebek benim yanıma da gelecek mi?’ dedim, o da sustu..
Sahi abla, sen Mavi kelebeği gördün mü?
…
Aa gördüm, gördüm.. mavi kelebek.. arkandakiler kim? Bu ağlayan annem mi yoksa? Neden ağlıyor, buradayım işte? Babam da ağlıyor, onu daha önce hiç ağlarken görmemiştim.. mavi kelebek bari sen cevap ver, buyanımda yatanlar kim,bu yerdeki kemikler de neyin nesi? Neler oluyor bu da başka bir oyun mu? Çok sıkıldım.. anne ağlama artık, ne olur ağlama..
Mavi kelebek..neler oluyor? Ben sadece seni arıyordum..rüzgara sordum önce, sonra geceye.. iri postallı amcayla radyodaki gözüyaşlı abla da cevpa vermedi..sahi sen nerelerdeydin bunca yıl? Sahi sen neden şimdi geldin? Mavi kelebek kendimi görmüyorum..
Sahi sen beni gördün mü??