Her şey iki harf, tek hece ile başladı:”LA”
Bütün esrar, bütün maharet, bütün güç-kuvvet, bütün nizam-intizam buradaydı. Prangaları koparan, zincirleri kıran, bütün zindanları yıkan, her türlü esareti, köleliği, sömürüyü, kula kulluğu reddeden, özgürlüğe bir çağrı sadece bu iki harf, tek heceydi:”LA”
“LA”bir hayat felsefesidir, bir hikmettir, bir dünya görüşü, bir siyasi düşünce, bir sosyal görüş, bir iktisadi program, bir bakış açısı, bir yaşam tarzı, yüceler yücesinin emri, resullerin emanetidir.
İnsanlık tarihi baştan sona “LA” ile yazılmıştır: Adem (a.s), bağışlanmak için “LA” diyerek başladı(7/23). Nuh (a.s) “LA” diyerek azgın dalgalar içinde yüzdü(23/27), İbrahim (a.s) “LA” diyerek putları kırdı(21/58), zorbalığa/tağuta karşı durdu(21/67); yine “LA” diyerek ateşten kurtuldu(21/69). Yakup (a.s) “LA” diyerek sabretti(12/18,83), Yusuf (a.s) “LA” diyerek kuyulardan(12/19), zindanlardan(12/50), benlikten kurtuldu(12/23,24), gönül Mısır’ına sultan oldu(12/54-56). Musa (a.s) “LA” diyerek denizi yardı(26/63), Zünnun(yunus) (a.s) “LA” diyerek benliğin karanlık dehlizinden kurtuldu(21/87-88). Meryem (a.s) “LA” diyerek sustu(19/26), İsa (a.s) “LA” diyerek konuştu(3/46), Muhammed (a.s) “LA” diyerek nübüvveti bitirdi(33/40) ve daha nice erler(selam olsun onlara) “LA” diyerek başladılar, “LA” diyerek bitirdiler.
Bizler de “LA”diyerek, yüzümüzü bir hanif olarak dine, Allah’ın insanları üzerinde yarattığı fıtrata çevirelim. Allah’ın yaratışında değiştirme olmaz. Doğru ve eskimez din işte budur. Fakat insanların çokları bilmiyorlar(30/30).
Her şey iki harf, tek hece ile başladı:”LA"
“LA” Arafat’ta, Tur u Sina’da , Hira’da, Bedir’de, Uhut’ta Kerbela’da, Çeçenya’da, Bosna'da, Filistin'de yankılanan sesin ta kendisidir.
“LA” bir duruştur, ilkedir, “LA” bir ülküdür, mefkuredir.“LA” , ortakları yok edip Bir’lemektir. “LA” hanif olmanın olmazsa olmaz şartıdır. Haniflik, Allah’tan gayrı her şeye “LA” demektir. İbrahim (as) gibi bütün inançları bütün sistemleri, bütün felsefi görüşleri ve ideolojileri bir kenara bırakarak, Hak olana, doğru, temiz ve hidayete ulaştıracak olana yüzümüzü çevirmek demektir.
"İyilik yaparak kendini Allah’a teslim eden ve hanif (tevhidi) olan İbrahim’in dinine uyandan daha güzel din’li kimdir? Allah, İbrahim’i dost edinmiştir."
(4/125).
Her şey iki harf, tek hece ile başladı:”LA”
Ey insan! Çağın, modernitenin getirdiği her derde düçar olan, kurtuluş reçetesi arayan zavallı mahluk! Sana şu vahyedildi: “Bir hanîf olarak İbrahim’in milletine uy! O, müşriklerden değildi.” (16/123).
Sen de yırt perdeleri, sen de yak gemileri, unut geride bıraktığın her şeyi, bırak bütün ağırlıklarını, yepyeni ufuklara açıl, yüceler yücesine yüksel: “Ben bir hanîf olarak yüzümü gökleri ve yeri yaratana döndürdüm. Müşriklerden değilim ben.”(6/79) diyerek özgürleş, görünenin ötesine, eşyanın hakikatine ulaş.
Her şey “LA” demekle başladı. Siz de temiz bir başlangıç için “LA” demeye var mısınız?
M. Bozkurt
LA İLAHE'yi layıkıyla diyebilmeliyiz ki; İLLALLAH'ın hakkını verebilelim.
Bütün sahte ilahları reddediyorum; tağutu ve kendini ilahlaştıranları tanımayıp inkar ediyorum.
Benim yegane İlahım, Yaratıcım, Mevlam Allah'tır demek...
şükran