Türkler’in ve Kürtler’in geleceği, esenliği, sağlıklı, açık, demokratik, barışçıl, toleranslı, karşılıklı kabule ve güvene dayanan çağdaş ve modern bir siyasetin başarısına bağlıdır. Bu başarının elde edilmesi her kesimin yararına olacaktır. Çağımızda artık demokratik kültür, kural ve kurumları dışlayan, görmezden gelen veya demokrasinin özünü kavramadan biçimsel verilerle oyalanan hiçbir siyasetin başarı şansı yoktur. Hatta yaşama şansı bile çok sınırlıdır.
Kuşkusuz demokrasi kavramı ve bu kavramın tanımı kişilere, partilere ve devletlere göre subjektif olsa da genel kavrayış, toplumdaki tüm kesim ve katmanların haklarını koruma, kendilerini ifade etme, örgütleme ve ortak hukuk içinde çıkarlarını savunma biçimindedir. Kürtlerin nedense bir türlü demokrat olmayı beceremedikleri görülmektedir. Kürtlerde demokrasi anlayışının gelişmemesi hatta yeşermemesinin elbette birçok nedeni vardır. Bu aşamada Kürtlerin iç demokrasilerini ve iç hukuklarını inşa edememelerinde PKK’nın sorumlu olduğu söylenebilecektir. (Nasname)
Toplumların üst yapısının temel görevi başta demokrasiyi inşa etmek üzere özgün üretim biçimi geliştirip toplumu hukuksal bir statüye kazandırmaktır. Her ne kadar üretim biçimi etkili bir biçimde geliştirilemiyorsa da yaşadığımız çağ itibariyle iç demokrasinin yaratılması konusunda PKK sınıfta kalmayla karşı karşıyadır. Bunun hiçbir bahanesi söz konusu olamaz. PKK ve yöneticileri her konuşmalarında vurguladıkları demokrasi kavramını geliştirmek, çağdaş dünya değerleriyle bütünleşmek zorunda olduklarını nedense bilmezlikten gelmektedirler. Özellikle kendi iç demokrasisini geliştirmemek sürekli sosyalist olduğunu söyleyen bir parti için ne anlama gelmektedir? Demokrasiden, iç muhalefetten neden bu kadar korkuyor PKK?
PKK’nın artık şunu açıkça görmesi gerekmektedir. Gerek toplum ve gerekse çağdaş dünya Kürtler arası demokrasinin inşasında etkili ve ön açıcı olunmasını istemektedir. İç demokrasi ve hukuksal adalet toplumların aşama kaydetmesinde derinlik ve genişlik yaratır. PKK iktidarı paylaşma konusunda bencil davranıyorsa bile iktidarını süreklileştirmenin demokrasiyi geliştirmekle doğru orantılı olduğunu görmelidir. İç demokrasisi zayıf bir örgüt, ne kadar güçlü görünürse görünsün dış politikada da etkili olamaz. Tutarlı ve etkili bir dış politika için sağlam bir iç demokrasi şartını her yönetici bilir. İç demokrasinin geliştirilmesi konusunda PKK eğer basit karşıtlıklar üzerinde ucuz politika yapıp iktidarını korumak için bilinçli bir politika izliyorsa ömrünün de pek uzun olmayacağını bilmelidir. Yok eğer bunu bilmeden yapıyor ve yanlış hesaplar içindeyse o zaman kendisini uyarmak da yeterli olmayacaktır.
Sonuç olarak Kürtler tarafından oluşturulan siyasetler, siyasal üretkenlikten uzak, meseleleri çözme kabiliyetinden yoksun olup, etik değerleri ve vefa borcunu yeterince taşımamaktadır. Kürt siyaseti rehabilite olmaya muhtaçtır.
Helin Demir
helindem@mynet.com
