Şu ayetin yönlendirmesi botanik (bitkibilimi) alanıyla ilgilidir:

O, gökten su indirendir. Her çeşit bitkiyi onunla bitirdik,
ondan bir yeşillik çıkardık, üstüste binmiş taneler üretiyoruz
ve hurmanın tomurcuğundan sarkan salkımlar,
bir kısmı birbirine benzeyen, bir kısmı da benzemeyen üzüm bağları,
zeytin ve nar bahçeleri meydana getirdik.
Meyve verirken ve olgunlaştığı zaman her birinin meyvesine bakın.
Kuşkusuz bütün bunlarda inanan bir toplum için deliller vardır.
EN'AM 99

Şu ayetin yönlendirmesi zooloji (hayvanbilimi) alanıyla ilgilidir:

Muhakkak hayvanlardan alacağınız ibretler vardır.NAHL 66

Şu ayetin yönlendirmesi embriyoloji alanıyla ilgilidir:

Ey insanlar! Eğer dirilişten şüpheleniyorsanız,
gerçekten de sizi topraktan yarattık,
sonra bir damla sudan,
sonra asılıp tutunan bir şeyden,
sonra yaratılış biçimi belli belirsiz bir çiğnem et parçasından;
size apaçık gösterelim diye,
Dilediğimizi belirli bir süreye kadar rahimlerde tutuyoruz
sonra sizi bebek olarak çıkarıyoruz,
sonra da güçlü çağınıza eriştiriyoruz.
HAC 5

Nerde Kur'an'daki gizli ilimler ey inananlar ?

Kuran’da bunlara benzer birçok ayet
evrendeki fenomenleri incelemeye ve bunlardan sonuçlar çıkarmaya yönlendirirken,
bu ayetleri birçok kişinin manasını düşünmeden
ve hayata geçirmeye çalışmadan okuması
hepimizin tanık olduğu bir olgudur.

Kuran tartışmasız bir şekilde dünyanın en çok okunan
ve ezberlenen kitabıdır,
fakat Kuran’ın anlamı üzerine derin düşünmenin
bu yoğun okuma ve ezberleme faaliyetinden
çok uzak olduğunu gözlemliyoruz.

Oysa Kuran, evren üzerinde olduğu gibi kendi üzerinde de
derin düşünülmesini telkin etmektedir:

Bu mübarek kitabı sana, işin özüne nüfuz edenler
ayetlerini derinlemesine düşünsünler ve öğüt alsınlar diye indirdik.
SAD 29

Kuran’ın anlamına nüfuz etmeye,
ve emirlerini hayata geçirmeye çalışmaktan ziyade anlamadan seslendirenler,
Kuran’ın evrendeki olguları incelemeye yönlendiren yüzlerce ayetini
gereğince takdir edememişlerdir.

Müslümanların,
Kuran’ın söz konusu ayetlerinin gereğini yerine getirmemelerini
ve bilimden uzak kalmalarını sıkça eleştiren,
Nobel ödüllü fizikçi Abdus Salam :
(elektro manyetik kuvvetle zayıf nükleer
kuvveti birleştirerek 1979 yılında Nobel ödülünü aldı)

“Kuran, âlimlerin, yani bilgi sahiplerinin
ve kavrama yeteneğine sahip olanların üstünlüğüne vurgu yapar
ve şöyle sorar:
‘Bilenler ile bilmeyenler bir olur mu?’

Kuran inananları doğayı incelemeye, üstüne düşünmeye,
nihai gerçeklik arayışında akıldan en iyi şekilde yararlanmaya,
bilgi edinmeye ve bilimsel anlayışı toplum
hayatının bir parçası yapmaya teşvik eder.”

Abdüs Salam’ın,
Nobel ödülünü Kuran okuyarak alması, onun,
bilim-din ilişkisine yaklaşımını gösteren
sembolik öneme sahip bir davranış olmuştur.

Ödülü şu ayetleri okuyarak almıştır:

O birbiriyle uyum içinde yedi kat göğü yaratmış olandır.
Rahman’ın yaratışında herhangi bir kusur bulamazsın.
Haydi dön de bir bak herhangi bir çatlak görüyor musun?
Sonra bir daha bir daha dön de bak.
Bakışların aciz ve perişan olarak sana döner.
MÜLK 3-4

Kuran ayetlerinin evreni incelemeye yoğun bir şekilde yöneltmesi

Müslümanların bilimle sıcak ilişki kurması için yeterli sebeptir.

Örneğin kimi Hıristiyan düşünürler Allah’ın iki tane kitabı olduğunu,
bunların kutsal kitap ve evren olduğunu,
her iki kitabın da Allah’ın varlığı ve sıfatları ile ilgili bilgi kaynağı olduğunu ifade etmişlerdir.

“Allah eserleriyle bilinir” diyen Newton gibi kimi Hıristiyan bilim insanları,
faaliyetlerine dinsel inançlarıyla motive olmuşlardır.

Bu konuda Del Ratzsch şöyle demektedir:

“Evren, Allah’ın yarattığı bir varlık olduğu ve
Allah’ın sanatının bir göstergesi olduğu için incelenmeye değerdi.
Aslında, bazı Hristiyanlar yaratılanı incelemeye dini önem atfettiler.
Allah’ın yaptığını takdir etmeyi ve bilimsel çalışmanın kendisini
Allah’a karşı bir çeşit dini itaat olarak değerlendirdiler.”