bir soru sormak istiyorum müsadenizle. lütfen iyi bilenler cevap versin sadece. Allah yardım edenlerden şimdiden razı olsun.

Korkaklıkta ar, ilerlemekte şeref ve itibar var. İnsan korkmakla kaderden kurtulmaz

bu yazı biliyosunuz uhud savaşında Efendimiz'in Ebû Dücâne'ye verdiği kılıcın üzerinde yazar.

bu yazıyı bana arapçaya yani orjinal haline tercüme eebilirmisiniz?

konuyu yanlış yere açtıysam özür dilerim yardımınıza ihtiyacım oldu.

terceme ederiz de bu söz hadis ise herhangi bir dilden arapçaya terceme etmek doğru olmaz.. hatta arap atasözü olsa bile tercemeden orijinal diline terceme edilmez..

Bu söz bir arap atasözü olabilir bilemiyorum. bu söz okuduklarımdan bildiğim kadarıyla Peygamber efendimizin uhud savaşı sırasında Ebû Dücâne'ye verdiği kılıcın üzerinde yazar. yazıın orjinal hali tabiki arapça olmalı. bana lazım olanda bu arapça hali.
ilginiz için teşekkür ederim minnettarım.

Hikayenin bulabildiğim şekli budur zaten bir çoğunuz biliyorsunuzdur.

Uhud Harbi’nin kızıştığı sırada Peygamberimiz (s.a.v.) elinde tuttuğu ve üzerinde [i]“Korkaklıkta ar, ilerlemekte şeref ve itibar var. İnsan korkmakla kaderden kurtulmaz”[/i] beyti yazılı kılıcını göstererek “Bu kılıcı benden kim alır?” buyurdular. Eshâb-ı kirâmdan bir çokları “Ben, ben, ben” diye almak için ellerini uzattılar. Peygamberimiz tekrar “Bunun hakkını vermek üzere kim alır?” deyince Eshâb-ı kirâm sustular ve geri durdular. Kılıcı hararetle isteyenlerden Zübeyr bin Avvâm (r.a.) “Ben alırım, Yâ Resûlallah” dedi. Peygamberimiz kılıcı Hz. Zübeyr’e vermedi. Hz. Ebû Bekir, Ömer, Ali’nin (r.anhüm) istekleri de Peygamberimiz tarafından kabul edilmedi. Ebû Dücâne (r.a.) “Yâ Resûlallah bu kılıcın hakkı nedir?” diye sordu. Peygamberimiz (s.a.v.) “Onun hakkı eğilip bükülünceye kadar, onu düşmana vurmaktır. Onun hakkı müslüman öldürmemen, onunla kâfirlerin önünden kaçmamandır. Onunla Allahü teâlâ sana zafer yahud şehîdlik nasib edinceye kadar Allah yolunda çarpışmandır” buyurdu. Ebû Dücâne (r.a.) “Yâ Resûlallah ben onun hakkını yerine getirmek üzere alıyorum” dedi. Peygamberimiz (s.a.v.) elindeki kılıcı ona teslim etti.

senin için arapça bir tarama yapayım netten belki bulurum

أنا سماك أبو دُجَانَهْ لست بذي ذل وَلا مَهَانَهْ
ولا جَبَان القلب ذِي استِكَانَهْ لا خَير في قوم بدين خَانَهْ

kardeş o söze en yakın bu şiirini buldum bununla da çok alakası yok..

bir de şu hadisi buldum

حقُّه ألا تقتلَ به مسلماً، وألا تهربَ بهِ من كافرٍ

bu da kılıcın hakkına dair bir tavsiyesi ebu ducaneye...

googleye tüm arapça olarak taradım böyle bir sözü bulamadım sanırım bunun kaynağı olmadığı için araplar sitelerinde aktarmamış ama işin garibi konusu bile geçmiyor... uğraştırdı beni ama sonuç bu belkide ben bulamadım...

vesselam benden bu kadar

sen bunu hangi kaynaktan yazdın

bu yazdıkların tam olarak manası nedir acaba?
ben bu hikayeyi ilk olarak yıllar önce bir kitapta okumuştum.
googlede küçük bir aramayla bir çok sitede aynı hikayede çıkıyor.
yani demek istediğin benim bu kadar sevdiğim bu hikaye asılsızmıdır üzüldüm buna

dostum türk sitelerinde çıkıyor bende gördüm fakat dikkat edersen kaynak vermemişler... ben bir ümit çıkar diyor arapça olarak muhtelif kelime kodları ile taramalar yaptım zamanda hayırdım faydalı olmak ümidi ile fakat hiç bir arap sitesinde göremedim onlar kaynaksız şeylere yer vermiyorlar fakat bana garip gelen onlarda mevzusu bile geçmemiş... ben bu dediğini diyanet ilmihalinde okumuştum fakat bu kaynak değil biliyorsun nereden alıntı yapıldığı söylenmeden direkt geçilmiş...

birincisi şiir ben ebu ducane zillete düşenlerden değilim şeklinde söz söylemiş...

ikincisi hadis olarak geçiyor kılıçın hakkı müslümana çekmemen ve kafirden de korkmamandır, diyor sanırım bunu ebu ducaneye söylemiş peygamber..

pekala çopk teşekkür ederim yardımın için Allah razı olsun senden.