Kimi zaman karanlığın ortasında kaldığım günlerim oldu benim.Kimi zaman öfkemi yenemediğim, sabrımı bir uçurumun kenerında yakaladığım, bir konuşsam-konuşabilsem diye yalvardığım kendi kendime ve yine durdum durdurulduğum. Kavrayamadığım düşüncelerimi bile haykırmak istiyorum yine ve yine.
Ne zaman nerde olacağımı tasvir edemediğim bir karanlığın sonuna doğru yaklaştıkça ben yine kaçıyor yine kayboluyorum
Ayak izlerimi gören, hışırtısını duyan yokmu bu dünyada yoksa benmi yalanım bilemiyorum. Senki benim yerlere göklere sığdıramadığım o ulaşılması zor sevgimin yadigarı.Bir küçük parça kırık kalp deyip geçmeyin.O benim değersiz, ama bir zamanlarımın değeri, geçmiste kalmis ama hala yüreğimde kıpırtısını taşıdığım hala o küçük kıpır kıpır kalbimi yerinden oynatan heyecan, o ellerimi ilk tuttuğu sıcaklığın ifadesi, o sanki beni yine oraya götürmüş yine o günü yaşatmış gibi ağladığım anladığım günlerimin ifadesi.
Bir akşamımın hüznünü yüreğinde taşımayı bilirmisin. Yürürken yollarda uzun uzun dalardım hayallere, eksikligi ile yokluğu ile kimsesiz sokakların o is kokulu havasında ne kadar içten olunabilinir ki. Seneler önce yaptığın küçük bir hatanın hala kavgasını yaparmısınız kendi kendinize. Sizin için hayatın bir önemi olmazmı. o küçükte olsa yine hayat çizginizi değiştiren bir unsur değilmidir. İsyan bayrağımı çektim çekmesinede ne için kimin için nasıl bir gelecek için. Uslanmıyor deli yüreğim ses dinlemiyor haykırıyor bağırıyorsada değisti felek değisti yelek. Sen sen değilsin artık beni kalbimden yaralayan beni seven beni içten içe bağlayan sen değilsin. Gözlerin gülerdi sanki heyecan konuşturmazdi dilini ayaklarını bağlardı sevgin sevgim. Kavuştumu fani, ulaşılmaz sevdiğine, bilmiyor kıymetini incineceğini hislerini yüreğini hoplatan o aşk o sevgi o tarifini isimlendiremediğim tutku kayboluyor ve yerini sadece saygıya hörmete bırakıyor.
Kalbimin ağrısını geçmişemi geleceğemi yüklemeliyim bilmiyorum. Geçmis yolumu kapattı sevdiğimi aldı saygımı yok etti hislerimi mahvetti gencliğimi aldı. Gelecek belki öldürecek belki süründürecek belki, yine belkisini hiç bilmediğim bir yola sevkedecek.
Yaşamak çözüm değil sadece çırpınış, ölüm kurtulmak degil büsbütün kahroluş. Hangi yana nereye dönsem kapanış. Siz verin hakkımi dostlar ben kimim kiminim.
????????
(alıntı)
Kayıtsız
<span style="color: #1C1C1C"><strong>Kayıtsız</strong></span>
Kimi zaman karanlığın ortasında kaldığım günlerim oldu benim
Bunu ilk beğenen sen ol.
