Yar…
O’na ne
Kadar el açsak
Her hicran sahnesinde
Gözyaşlarıyla yakarsak
Kimi zaman şaşkınlık içinde
Suskun bir vaziyette bakıp kalsak
Yüreğin hıçkırıklarıyla kavrulup,
Ah u zarın figanıyla içimize atıp,
Kor olsak ve yansak

Gönlün
Beklediği bir yar var
Hangi saklı
Zamanda nefesleniyor
Ey kalbin sahibi Yar
Dinmiyor ruhumun firkati,
Kalbimin umut içinde
Sabreden mecali kari
Ne yapsam,
Hangi kanaate sarılsam,
İçimi titreten vaktin
Niyazıyla ayılsam deva değil

Ey Yaratan
Ve aşkla donatan
Kalbim için
Sükûnet istiyorum,
Aklım için dirlik bekliyorum
Edepsizliğin ve hayâsızlığın
Her sahnesinden nazarlarımı
Korumanı diliyorum
Beşerim, zafiyet içindeyim,
İnsan olmak, kemali yet kazanmak,
Huzurunda
Mahcup olmamayı istiyorum

Sen ki halk
Edip, umut verensin
Kulunun aczi yetine en yakın
Olan koşulsuz rehbersin
Niçin hata yapmama
Müsaade edersin, bilinç
Tazelememe rahmet lütfedersin
Ruhun zümrüt tepeleri
Halimden ne kadar uzak,
Kalbim Nazargah olması adına
Nasıl bir iştiyak ihsan eylersin

Biliyorum ki
Sabır, bir diriliştir
Fark etmediğim cefa
Ve ezaların içinde kıvranan
Canları hissedişidir
Ya Rab,
Beni bana bırakma,
Ruhumu ve varlığımı rızan için
Feda olmamı geciktirme
Kulun olmak, olabilmek
Ne büyük bir lütuf,
Aklım ve iradem için halimde
Yaşatmamı nasip eyle

Evet,
Ortadoğu kaynıyor
Güney Afrika’da
Niçin yerinde duramıyor,
Doğum sancıları yaklaşıyor
Tahakküm eden,
Hükmetmek için hadsizliği
Seçen müstekbirler
Varlıkları adına sallanıyor
Artık, Hak ve Hakikatin
En bariz tezahürleri ruhum
Ve kalbimde ümitle bereketleniyor
Ve şevk ihsan eğliyor

Mustafa Cilasun