Kartallar, kuş türleri içinde
en uzun yaşayanıdır. 70 yıla kadar yaşayan
kartallar vardır. Ancak bu yaşa ulaşmak için,
40 yaşındayken çok ciddi ve zor bir karar vermek
zorundadırlar. Kartalların yaşı 40′a vardığında
pençeleri sertleşir, esnekliğini yitirir ve bu
nedenle de beslenmesini sağladığı avlarını
kavrayıp tutamaz duruma gelir. Gagası uzar
ve göğüsüne doğru kıvrılır. Kanatları yaşlanır
ve ağırlaşır. Tüyleri kartlaşır ve kalınlaşır.
Artık kartalın uçması iyice zorlaşmıştır.
Dolayısıyla kartal burada iki seçimden
birini yapmak zorundadır;

Ya ölümü seçecektir.
Ya da yeniden doğuşun acılı ve zorlu
sürecini göğüsleyecektir.

Bu yeniden doğuş süreci, 150 gün kadar
sürecektir. Bu yönde karar verirse, kartal
bir dağın tepesine uçar ve orada bir kaya
duvarda, artık uçmasına gerek olmayan
bir yerde, yuvasında kalır. Bu uygun yeri
bulduktan sonra kartal gagasını sert bir
şekilde kayaya vurmaya başlar. En sonunda
kartalın gagası yerinden sökülür ve düşer.
Kartal bir süre yeni gagasının çıkmasını
bekler. Gagası çıktıktan sonra bu yeni
gaga ile pençelerini yerinden söker
çıkartır. Yeni penceleri çıkınca kartal
bu kez eski kartlaşmış tüylerini yolmaya
başlar. 5 ay sonra kartal, kendisine
20 yıl veya daha uzun süreli bir yaşam
bağışlayan meşhur “Yeniden Doğuş”
uçuşunu yapmaya hazır duruma gelir.

Kendi yaşamımızda sık sık bir yeniden
doğuş süreci yaşamak zorunda kalırız.
Zafer uçuşunu sürdürmek için, bize acı
veren eski alışkanlıklarımızdan ve
anılarımızdan kurtulmak zorundayız.
Ancak geçmişin gereksiz safrasından
kurtulduğumuzda, deneyimlerimizin yeniden
doğuşumuzun getireceği olağanüstü
sonuçlarından tam olarak yararlanabiliriz.

Zaman “Yeniden Doğuş”u
müjdeleyebilir.

emeginize saglık...bu mısralar bana töbve edip tövbesinde dönmeyen ve hiç o gühanı işlememiş bir insanı çagrıştırıyor....

yaratan o kartala seçenegi sunup yeniden dogusu bahsediyor

biz acizler tövbe edipde yeniden kurtuluşa eremiyoruz...

Allah razı olsun ablacım

Sizdende Razı olsun..Kartalların bu özelliklerinin olduğunu bu hİkaye ile yeni öğrendim... banada bu hikayeye benzer bir rüyamı çağrıştırdı.

Bir avcı yükseklerde uçan bir kartalı avladı ,kartal yaralı olduğu halde düştü, avcı onu alıp eve getirdi bir kafese hapsetti. evde bir kedi ikide yavrusu vardı, kedi kartalı yavrularına yemek etmek istedi. kartal bundan haberdar olsu. kendini parçalamaya başladı, bir taraftanda "kendimi kimseye yem etmeyeceğim kendim kendimi parçalayacağım" diyerek kendini parçalamaya başladı,o kadar parçaladı ki sıra kalbine geldi kalbinde bir ışık bir nur parlıyordu ona dokundu dediki " kimse kalbimdeki bu gerçeği parçalayamayacak" kalbindeki nurun üzerinde bir yazı vardı ...serçe... kartalın kalbinindeki nurun içinde bu isim yazıyrodu.
kartal kendi kendi pençeleri ile kendini parçalasada kalbini parçalatmadı...

kalbiniz islam nuru ile o kadar dolu ki böylesine bir rüya gördünüz...yorumlarına baktınızmı bu rüyanızın yorumu ne diye...

ben rüyamı yorumsuz açıktan görüyor biliyorum, bu kalp benim değil bir kartalın kalbi

anlıyorum...çok güzel bir yorumu vardır bundan eminim..

Yorum yok dedim ya