Yar…
Hakiki dost Allah’tır
Dost olarak bilinen insan
Düşman mertebesine çıkabilir
Düşmanda
Bir süre sonra dost görülebilir,
Bu bakımdan
İfrat ve tefrite dikkat edilir
Zira insan ve halleri baki değil,
Değişim geçirir, irfan
Eğitimi bu anlamda çok önemlidir

Çünkü
İrfan, her halin
Bir tecelli olduğu inancını verir,
Sekülerizm, milliyetçilik gibi
Modern kalıpların tersine,
İrfan ayrıştırmaz, “bir” leştirir,
Farklılıklarda ki ne götürür
Büsbütün sanallaşmış bugünün
Gerçekliğinde insanı
Bu yakınlıkta tanımak ne kadar mümkün

Görmeden,
Ve dokunmadan
Bir hukuk geliştirmeden
İnsanlar yakınlaşıyor
ve bu hisse kapılıyor
Hayır, bu ortam ve bağlam
Dostluğu mümkün kılmaz;
İmtihandan geçmeyen inkılâp etmez
“Dost” kelimesi Farsçadan geliyor,
”arkadaş” ise kok olarak Türkçedir,
”arka”sını dayadığı
Taş anlamına gelir, arka-taş

Bu sebeple
Arka-taş önemlidir
Kişiyi güvende tuttuğu gibi,
Gücünün ortaya çıkmasını sağlar
“Bana arkadaşını söyle sana
Kim olduğunu söyleyim” deriz,
Arkadaşı kendisini seçmiş olur
Her cüz, “arka” sını yaslayacağı bir “taş”
Bulmak suretiyle bütünlüğe ermek,
Kendisi olmak istiyor

Dostluk,
Arkadaşlığın ötesinde bir şey
İnsanın dostu mahremi sayılır,
Böyle olduğundan insan dostu
Yanında çıplak kalmaktan çekinmez,
Kaygısızca soyunur, dost ağır söylese de
Zoruna gitmez, bu yüzden
Sultanların musahipleri olmuştur,
Herkesin korkup sustuğu halde,
Muhasip sultana hatasını
Söylemiş ve açığını göstermiştir

Mustafa Cilasun