Dünya Kadınlar Günü’nde tüm hemcinslerime selam eder, bilmecemi sorarım; “Ben giderim o gider, yanımda dır dır eder.” Cevap; ‘kadın’ değil kedi. Kedidir o kedi... Çünkü kadınlar ve kediler fena halde birbirlerine benzerler.
-Kediler de kadınlar da bir şey istedikleri zaman çok sevimli olurlar. Ses tonları daha bir masum, daha bir uslu uslu tınlar.
-Ses tellerine kuvvet; hiç susmazlar. Susmayacaklarını bildiğinizden ne istiyorlarsa, alırsınız, yaparsınız, verirsiniz. Miyavlamıyorsa bile bulgur çekerler çünkü, ‘dırdır sonsuzluktur’ ilkesine bağlıdırlar.
-Bir kabahat işlediklerinde ya şişe vaziyeti alıp masum masum bakarlar ya da pısıp olay mahallinden uzaklaşırlar.
-İlgiyi üzerlerine çekmek için stratejik noktalarda; televizyonun önünde, klavyede gezinir, “Aha da ortası budur” diyerek kitabın, gazetenin üzerine yatar, kulakları geriye ittirerek ‘Son dediğini anlayamadım’ ifadesi takınırlar.
-Saatlerce başını okşasan da, az bir elini çekince pençe atarlar.
-Arada bir evi terk ederler, ama yine de eve dönerler. İstisnalar kaideyi bozmaz.
-Koklarlar... Ayak, el, kafa... Ciğer, parfüm, yoksa yoksa başka bir kedi mi?..
-Görünmeyen birtakım yaratıklarla savaşır, kendi gölgelerine saldırır, gölgeyi yakalayacağım diye oraya buraya sıçrarlar.
-Anlaşılmaz bir şekilde agresifleşebilirler. Bir şeye asapları bozulmuş olabilir... Durduk yere de olabilir... Size ne?!
-Durup durup iç çekerler, sağa sola ters ters bakarlar, kuyruklarını sertçe sağa sola vururlar.
-Hafifçe kızdırmak keyifli olabilir ama doz iyi ayarlanmazsa suratınızda bir “j “ harfi çiziktirirler!
-Kontrol kendilerindeymiş gibi davranılmasını severler.
-Onları görür görmez kucağa almak gibi bir gaflete düşülmesi halinde, pisiler bu faullü hareket karşısında şirin patilerini pençeye terfi ettirirler.
-Saftırlar; ilgilerini çekecek bir şeyle (yumak/sevgi yumağı) çok kolay oynatılırlar.
- Kapı kapalıyken içeri girmeye çalışır, girince dakikasında çıkmaya çabalarlar...
-Zamanla bir bakarsınız siz kendinizi onun sahibi zannederken, o sizin sahibiniz olmuştur.
-Yıllardır yakalamaya çalıştıkları şeyin kendi kuyrukları olduğunu fark edince, şişe vaziyetinde oturur, az bir düşünür, sonra da kıvrılıp yatar içlerine kapanırlar...
-Bir anları ötekine uymaz.
-Abuk sabuk yerlere, abuk sabuk bir şeyler saklarlar.
-Mevcut kurallara uymaktansa kendi kurallarını oluştururlar.
-Neye ne tepki vereceklerini kestiremezsiniz. Gizemli davranırlar.
-Yaşlandıkça camdan bakmayı severler.
-Gözünü dikmenin gücünü bilirler.
-Kadınlar da kediler de siz konuşurken gözlerinize dinliyormuş gibi bakarlar ama o sırada akıllarından ne geçtiğini asla kestiremezsiniz...

halime gürbüz

cok güzel bir yazı eee boşuna kendime ev kedisi demiyormuşum:D