Çocukluğumun vazgeçilmeziydi hüzün…
Ağlamaktan önce susmayı öğrendim, erteledim konuşmaları sustum; içime gömüldü kelimeler…
Aynasız caddelerde boynu bükük yürürken, masum bakışlarımdan bihaber büyüdüm.
Bir sancı düşerdi içime… canım yanardı, sızım sızım sızlardı da kimse bilmezdi… Ama sen beni anlardın, sen bilirdin can…
Tut ellerimden, dua olup yükselelim ey can…

eyvallah huma...
ımzanda guzelmıs bu arada

Teşekkurlr

çok güzel hüma tşkLer