Gecenin sessizliğe büründüğü bir vakit, tik tak’ların geceye karışan sesinde, saklanmış buluyorum kendimi. Çocukken oynanan bir oyunu tek başına oynar gibi.. Başka hiçbir yer bilmezmiş gibi, hep aynı yere saklanıyorum. Herkesten saklanırken bir tek geceye yakalanıyorum..

Yağmur eşlik ediyor bu gece. Kirpiklerimde asılı duran yıldızları kıskanmış olsa gerek. Olsun umursamıyorum. Nasılsa o yağdıkça bende nasibimi alıyorum…

Damla damla ıslanırken acziyetin kollarında bir ‘amin’le taçlandırıp miraçlamak istiyorum bir duayı. Bir dua ki gecemde, yağmurla birlikte ve ellerim açık göğe; “Rabbim! Ben senin bana indireceğin hayra öylesine muhtacım ki…”* deyip kalıyorum öylece. Birden yağmur şiddetini artırıyor ve başımı kaldırıp göğe, tadını çıkarıyorum.. Duam da ise sadece hayrı dileyip susuyorum…
…
Yağmurla beraber bir de şair eşlik ediyor bu geceye.. Ne kadar saklanmak istesem de, buluyor beni gecenin içinde. Tam ‘Neyin var?’ sorusunu yöneltecekken, geceye inat parlayan yıldızları farkediyor gözlerimde ve onlara eşlik eden yağmuru.. Susuyor! Sonra birkaç satır karalayıp bir kağıda, elime tutuşturuyor. Bana sorma gereği bile duymadan. Belli ki kendisinin değil, benim okumamı istiyor. İstemiyorum ilk başta. İstemesemde gözleri üzerimde, ‘Kaçışın yok!’ der gibi.. ‘Yalnız kalayım o halde.’ diyorum, saygıyla geri çekiliyor...

..alıntı..

çocuk kalsaydık hiç büyümeseydik...

..saklanmış buluyorum kendimi. Çocukken oynanan bir oyunu tek başına oynar gibi.. Başka hiçbir yer bilmezmiş gibi, hep aynı yere saklanıyorum. Herkesten saklanırken bir tek geceye yakalanıyorum..
..nekdar masumduk oysa ki

büyüdük..
bizimle beraber herşey büyüdü.
sanki bize ne kazandırdıysa büyümek istedik.
büyüklere özendik.büyüyünce ne olacaksın dediler hep.
Allaha layık bir kul diyemedik.çocuklugumuzdan masumluğumuzdan çıktık.
büyüdükçe günahlarımızda büyüdü..düşüncelerimiz isteklerimiz.
ne istediğimizi bilmeden şüükür etmeden geçirdik zamanları..
evet büyümek istedik ve gerçekten büyüdük mü?
büyüklük yasadıgın yıllardamı saklıydı yoksa insanı büyüten yaşadıklarımıydı?
sanırım bunun ayırımını yapamadık...

söz duruyor..kelam duruyor.. kalem duruyor..
yazdıklarına hepsi baş eğiyor..