Hazret-i Enes (r.a.) anlatıyor:
Peygamberimiz’e (s.a.v.) bir fakir geldi. Peygamberimiz o fakire bir hurma verdiler. Adam çok şaşırdı ve:
“Sübhânallâh. Bir peygamber, yalnız bir hurmayı mı sadaka veriyor?” diyerek sadakayı hor gördü. Peygamber Efendimiz (s.a.v.):
“Sen onun içinde ne kadar çok bereket olduğunu bilsen.” buyurdular.
Başka birisi geldi ve o da bir şeyler istedi. Ona da bir hurma verdiler. O kişi bu hurmayı alınca çok sevindi ve:
“Bir peygamberden ihsan olunan bir hurma. Hayatta olduğum müddetçe onu yanımdan ayırmayacağım. Her zaman onun bereketini bekleyeceğim.” dedi.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.), Ashabına ona iyilik ve yardım etmelerini emir buyurdular. O kişi, çok geçmeden zenginlerden oldu.
(Suyutî, Ed-Dürru’l-Mensûr)
