Ey can…
Yürek diliyle konuşan insan,
İnsan bazen kapılır,
Önüne geçemediği rüzgârın
Soluklarında aciz kalır.
İşte o vakit gözler kararır,
Heves ve tutku umut sanılır.
Cezbine kapıldığı esin
Onun serabında çok farklıdır,
Hakikat şiarıyla değil,
Heva arzuları saklıdır.
Solan bir gül,
Ne kadar solarsa solsun
Naifliği ve ülfeti içinde baki kalır.
Hissiyat akıl ve izanla,
İrade ve vicdanla sınırlandırılmalıdır,
Yoksa nefsi hevesler basireti kapatır...


Mustafa Cilasun