İnsanları Annlamakta Bazen çok zorlanıyorum...
Neden bu kadar benciller.Neden yalnızca kendilerini düşünürler.
Herkim olursa olsun hakkında yorum yapmadan yada yanlış şeyler düşünmeden önce o kişiyi iyice tanıdıgından emin olmak gerekmezmi.
Bir insanın iç dünyasını görmeden.İç dünyasını tanımadan o kişiyi tanıdığını söyleyemez kimse bana.ve benim tanımımla iç dünyasıyla tanımadıgı biri hakkında yorum yapma hakkına sahip değildir.ve susmasını bilmelidir.Eğer bir insan bir hata yapıyorsa ve bu durumdan rahatsız oluyorsa bir insan ya o ortamdan uzak durmalı yahut görmemezlikten gelmeli olmadımı benim yöntemimi söyleyim size sonucta hepimiz kardeşiz dimi.o kişiyi kardeşim yerine koyup onu ikimizin oldugu bir ortamda hatalarını uygun bir dille anlatırdım.Ne demiş atalarımız tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır.
üzülüyorum böyle insanları gördükçe.
yazık ne çok ego meraklısı olmuşuz.benmerkezci duygularla haraket etmeye başlamışız.Kalp kırmak okadar kolay ki aslında.önemli olan kalp kırarak değil.zaten herkesin yeterince kalbini kıran birileri vardır hayatında.neden bi kişi daha ekliyosunuz.kalp kırmadan karşındaki insanı incitmeden olmaz mı yani.hani ödül filan mı veriyolar insanları hiçe sayıp bencilce davrananlara.eğer öyleyse Allah tan korkmalı insan.Biri sizin yüzünüzden gözyası dökerse eğer bunun bedelini eminimki öder insan.

Neyse öylesine içimden geçti paylaşmak istedim...

ne oldu şekerlik kim kırdı seni

yok ablam öyle yazasım geldi

hmm tmm o zaman

çok doğru.
ama işte herkesin asıl niyetini bilemiyosun.
sonradan öğrendiğinde iş işten geçmiş oluyor...
kimse sana senin yaklaştıgın gibi yaklaşmıyor...