Yar…
Artık yorgun düşmüştüm
Azim noktasında yenilmiştim,
Bir zaman geriye çekilmiştim
Direnmek adına, hoş görü nazarında,
Bizarlaşan bir halin meftunuydum
Nereye elimi attımsa,
Hizmet kervanına büyük bir umutla
Katıldımsa da usanmıştım

Cemiyet içinde
Anlayamadığım bir hastalık vardı
Şeklen Müslüman olmak,
Ne derler için adanmak kardı
Ne kadar nüfus edinirsen,
Sabah, akşam davetlere gidersen
Hatırın sayılırdı
Kapına gelen, yardım bekleyen,
Yurt yaptıracağım diyen,
Teberru için kapı aşındıran ihsandı

Ne kadar
Enteresandı, bir gamdı
İçimde derlediğim figandı,
Sessiz çığlık adına feryattı
Varlık adına hükme bürünen, etrafında
Hazır kıta duranlarla öğünen yardı
Tevazuu halinden ne kadar
Uzaktı, makam arabası
En ala markaydı, gerdan sarkıktı

Nerden
Bulurlar, nasıl inanırlar
Safahat içinde yaşadıkları halde
Hala nedense çok yakınlar
Evlenecek olanlar, kız arayanlar,
Erkek adaylar onlar tarafından haktı
Şayet nüfus sahibi bir nefes
Tarafından tavsiye edilmişse,
Mesele kuşkusuz tamamdı

Resimler
Marifetiyle tanınan hak
Görücü usulüne ne kadar
Fark atar fark, konuşmak yasak
Rıza gösterilecek, anne,
Baba teslim olarak takdir edecek,
İki can sonra konuşacak
Hissiyatmış, nazarmış, duygudaşlık,
Görevdeşlik ne kadar tuhaf
Anlaşılan beyanmış, kalp ısınacakmış

Sevdası olan
Bir yürek ne yapsın
Hangi kapıyı gönül rızasıyla
Çalsın, bir umut arasın
İnsan olmak bakımından
Akıl ve izanını ortaya koyarak
Nasıl hakka ulaşsın
“Sultanım benim için bakıyor”
Diye teslim olan akıl iradeye,
Hangi değerle bağlansın

İnsanlar
Artık fark etmeli
Kültür dinini olarak ikame
Edilen halden vazgeçmeli
Aklını ve muhakemesini yalnızca
Hakikat uğruna hasredip,
İhsana bürünmeli
Nefsi olan her maslahatı
Seçecek kadar ehilleşmeli, bilgi
Ve marifet için azmedip öğrenmeli

Mustafa Cilasun