Bir gün Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.)’in huzuruna gelip:
“Esselâmü aleyküm ve rahmetullâhi ve berekâtüh” diye hürmetle selamladıktan sonra:
“Biz kadınlar evlerde bulunup ev işleriyle ve çocukları yetiştirmekle meşgul olduğumuzdan gazâya gidip büyük ecirlere nail olmak mümkün olamıyor. Onun için bize bir şey öğretiniz ki bizi Allâh’a (c.c.) yaklaştırmaya vesile olsun.” dedi.
Peygamberimiz (s.a.v.) hazretleri kendisine:
“Devamlı Allâhü Teâlâ’yı zikir etmelerini, gözlerini nâmahreme bakmaktan sakınmalarını ve seslerini onlara işittirmekten korumalarını” nasihat etmiştir.
Ümmü Ri’le (r. anhâ), Resûlullâh’ın vefatından sonra Hz. Hasan ve Hüseyin’i yanına alır ve gözyaşları ile Medîne-i Münevvere sokaklarında dolaşır ve Hz. Fatıma’nın evi önüne geldikçe Resûlullah’ın irtihaline dair yanık bir şiir okurdu. Allah ondan razı olsun.
Demek ki görmüyorsun, sana gösteriliyor.