Sevinsem mi üzülsem mi?
Acılar damarlarıma girmeyi geçti! Söküyorlar şimdi ben yarımı... Ve ben söküldüğüm yerden sana dikliyorum...
Ağır olurdu böylesi. Ağır da oldu! Sağ elim çatlakların kıyısında "nazar" kıyamıyla yazıyor.
Ben kimim Allah aşkına?
Veya sen kimsin?
Sana başlayamadığım sözler artık "sen" diye mi son bulacak? Takma adlarını ben ezberledim. Ben kimden geldim?...
Taşlara yazıldı kefensiz yanım. İyidir dediler... Kefensiz ölmek iyidir... Ben kefenlemeye korktum yüreğimi, anlayamadılar....
Sen susunca, kesilirdi bütün damarlarımdaki akıntı. Ve kana bulanırdı uykularım. Soluma deyenler korkardı fotoğrafını çekmeye. Ben Tufeyl'in dualarıyla resimler çizerdim... Sen hepsine yarım bir sigara yakıp giderdin...
Başım öne eğilmemişti bugünkü kadar. Ve başım arşa hiç deymemişti bugünkü kadar... Neden'lerime sığmazdın. "Neden?" diyemezdim. Yuttuğum her sözü güle çevirip avuçlarıma dökmek de neydi!... Ben dikenleri severdim. Sen damla damla akan kanları...
Aşkın bedeli kandır'larla çıktım yola. Çocukların dillerince yetimlik yetiştirdim öksüz sevdalara. Bir yanım cehennem. Bir yanım cehennemden de ağır...
Cennet!... İkimizin de arzulamadığı yer. Ama sözlerimin tek buluştuğu nokta!
Sen kimsin Allah aşkına...
Ben kimliksizim adının yanında...
Kayıp bir ruhun, ağır sonucu altında yargılanıyoruz. Hadi! Bu cinayet kimin bilmecesinde... Sen susuyorsun, ben akıyorum damarlarından... Sen gülüyorsun, ben eriyorum hayattan... Sen kızıyorsun, öfken Ömer'lerin öfkesi kesiliyor başıma. Ve başım kesiliyor öfkenin dinmediği anda...
Omzuna düşecek bir yer mi aradı gözlerin. Başım!... Başım!... Yok ki vereyim...
Gözlerim, bir sırdan arta kalan a'mâlıkla hatıra. Ve yanaklarıma değen, ellerine düşen sadece sen yanım...
Sen yanım...
Ben kimim Allah aşkına?...
Tıkanır sözler. Konuşmaya çalıştıkça kekemelikle cezalandırılır bütün cümleler. Kulaklar evveliyattan duyma bir bilgiyle donatılmıştır. Bu sevda ikimizin! Yaşasak da yaşamasak da!...
Yaşatsak da, yaşatamasak da!...
Ben yetimlerin annesi!
Sen cihada kan geçirmişlerin aşk babası...
Biz BİZİZ ALLAH AŞKINA..!
.•*˜ Yalnızlığa dayanırım da, bir başınalığa asla,
Yaşlanmak hoş değil, duvarlara baka baka.
Bir dost göz arayışıyla,
Saat tıkırtısıyla...
Korkmam geçinip gideriz biz mutlulukla,
Ama;
''Günün aydın, akşamın iyi olsun'' diyen biri olmalı.
Bir telefon çalmalı ara sıra da olsa kulağımda.
Yoksa zor değil, hiç zor değil,
Demli çayı bardakta karıştırıp,
Bir başına yudumlamak doyasıya.
Ama ''Çaya kaç şeker alırsın?''
Diye soran bir ses olmalı ya ara sıra... .•*˜
.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜.•*˜