Devrin valisi emrindeki yöneticiler ile atının üstünde şatafat içinde girer şehre...

Yol kenarlarında insanlar iki büklüm el pençe divan selamlarlar valiyi...

Bütün bu şatafatlı itaat gösterileri arasında valinin gözleri, bir sokağın köşesinde yere çökmüş olan ve etrafındaki hiçbir şey ile ilgilenmeyen bir adama takılır...

Perişan kılıklı, saçı sakalına karışmış bu adamın olduğu yere sürer atını vali...

Atının üstünden inmeden, vakur ve sert bir ses tonu ile bağırır adama:

- "Be hey adam, herkes benim şehre gelişimi el pençe karşılarken sen kimsin ki yerinden bile kıpırdamıyorsun? "

Perişan kılıklı adam istifini hiç bozmadan, sakallarının ve uzun saçlarının arasından belli belirsiz gözüken gözlerini valiye çevirerek:

- "Ben hiçim" der...

Vali daha da hiddetlenir,

- "Ne demek hiç, senin bir adın, şanın unvanın yok mu bre adam" der...

- "Senin var mı? " der bu kez adam...

Vali iyice şaşırır ama cevaplar, "Gafil adam, nasıl tanımazsın, ben valiyim" der.

Adam aynı ses tonu ile sorar yine...

- "Peki daha sonra ne olacaksın?"

- "Sadrazam olacağım." der vali...

- "Peki daha sonra?"

- "Padişah olacağım..."

- "Peki ya daha sonra?"

Kısa bir an duraksar vali ve;

- "Hiç" der...

Sadece gülümser perişan kılıklı adam...

güzel anlayana

sağolasın paylaşımın için

devamında o perişan kılıklı adam "ben şimdiden hiçim " diyor çok begeniyorum bu kıssayı....mal-mülk, makam-mevkii hepsi boş hepimizin gireceği yer toprak....ister zengin ol ister perişan bi fakir...allah katında bunların hiçbir değeri yok...tekrar hatırlattığın için tşklr kardeşim...allah razı olsun amellerimzden inşaallah

makam mevki bu dünyada kalır sonra hepimiz aynı yerde hesap vereceğiz...teşekkurler çok güzel bir paylaşım olmuş..

sevdigim ve bildigim bir hikaye çok güzel kendini birşey sananlara ders verir inşallah