Benim hayatımda dönüm noktası olarak nitelendirebileceğim olay bundan yaklaşık beş sene önce yaşandı. Kardeşim ve onun arkadaşları ile birlikte bir yerde oturmuş sohbet ediyorduk. Yaşamın içersindeki çok sıradan anlardan bir tanesiydi.
Hayat normal akıyordu ve ben o gün hayatımdaki en büyük sendelemeyi yaşamıştım. Kardeşimin arkadaşlarından bir tanesi bir soru sordu:
Hayatının hangi dönemine geri dönüp aynen yaşamak istersin?

İşte bu soru beni nakavt olmuş gibi yere yıkmıştı. Sanki hakem kalkmam için sayıyor ama ben yerimden bile kıpırdayamıyordum.
Hayatımı düşündüm.. Çocukluğum? Geç…
Ergenlik dönemim? Ailemle çok büyük sorunlar yaşamıştım, ı-ııh…
Üniversite yıllarım? Oldukça zorlu bir bölümde okudum. Bir daha geçmek istemem o yoldan..
Evliliğim? I-ııh Bir yandan kumar sorunu, bir yandan eşimin hastalığı.. Zorlu yıllardı…

Bugün… Elimde bir tek bugünün olduğunu fark ettim o anda. Artık ne yapacaksam bugünde yapacaktım. Hayatımı çok farklı yaşayacak, geri dönülesi anlar bırakacaktım ardımda.”

Kaynak: Her Şeye Sahip Olmak Senin Elinde (Kitap)

İbnul vakt felsefesi üzerine yaşamak lazım da tam da bugünü .. Lakin benim evvelki zamanlarım daha neşeli idi. Dönmek istediğim çok zaman var, aynı zamanda şu an zaman içinde level atlayıp 1 sene filan uyusam da uyansam bir an evvel bir şeyler düzelmiş olsa çakallığı da hayalen gütmüyor değilim hani.

Gelecek, tanıdık biri mi Alketa ?
Hayır ama tuttuğunu koparan biriymiş.
Onun bir adı da elini neye atsa elinde kalıyor demek biliyorsun değil mi ?
Bilmez miyim.)

Ben o kadar güzel bir dönem yaşamadım. Yaşayacağımı da düşünmüyorum. Dünya dediğin nedir ki...

Niçin o kadar umutsuz yazdınız Ahmet Efe bey kardeşim. Yukarıdaki paylaşımın kaynağı " her şeye sahip olmak senin elinde" ) dunya nedir sorusu bir hayli çetrefilli.
Ne geçmişte kaybol ne gelecek kaygısı ile geçir hayatı tamda bu bugünü yaşa' manin mesajını vermiş. Öyle umutsuz olmayın.

Kardeşim umutsuz değilim de bu dünyanın çapı belli, fazla bir şey beklememek lazım demek istemiştim.

Orası öyle beklememek lazım. Fakat sanki bizim istemekle alakalı sıkıntılarımız var diye düşünüyorum -ki bu da başka bir konuya kapı açar. Hayırlısı hakkımızda diyelim kapıyı hafifçe örtelim.)

Hiçbir günü tekrar yaşamak istemem. Çünkü geçip gitmiştir ve ardından kovalamanın manası yoktur. Geçmiş bir günü tekrar yaşasam bile aynı duyguları hissetmem mümkün müdür? O ilk heyecan, o şaşkınlık ve saflığı hissedemem ki. Dolayısıyla geçmişi tekrar yaşamak istemem. Kaderde yazılı olanı zaten yaşadım diye düşünürüm. Eski yaptıklarımdan pişman olsam da tövbe eder affedilmeyi umut ederim. Ancak hayatımın bir dönemi olmuştu, tövbe etmeden önceki son 1 yılımda yaşadıklarımı unutamam.

geçmişimde hiç bir günü ..güzel veya güzel olmayan hiçbir günü tekrar yaşamak istemezdim...çünkü her yaşanmışlık bir sınavdır...ve her yaşanmışlık insanı daha da olgun yapar...

yaşanması gerekiyormuş yaşanılmıştır..önemli olan yaşanmışlıktan iyi ve kötü ders çıkarmak diye düşüyorum :

7 ile 15 yaş arasını tekrar yaşamak isterdim her ne kadar zor günlerde olsa...