-Hedefimiz büyük, ama basamakları küçük tutmalıyız... Yoksa ayağımız kırılır...
...
-İnsanlar önerilen formüllerden değil, yaşanan gerçeklerden etkilenir...
...
-Duygusal olmak ile duygusal zekâ sahibi olmak farklı şeylerdir...
...
-İçinden bir şey gelmeyene dışarıdan bir şey yaptıramazsın...
...
-Tenkitlere açık olmalıyız... Ama her tenkide göre kendimizi ayarlamaya çalışırsak kendimiz olamayız...
...
-Gerilim anlarında dikkatli olmalıyız. Belki bizim okumuz yayda durabilir ama çevremizdeki gerilmiş yaylardaki oklar durmayabilir...
...
-Genellemeler tehlikelidir. “Asla”, “Kesinlikle”, “Hep” kelimelerine dikkat...
...
-Yüzey genişledikçe derinlik, meşguliyet arttıkça verimlilik azalır...
(...M.Kundera)

Çocukluk ve yaşlılık birbirine benzer...
Her iki durumda da, değişik nedenlerle, insan oldukça savunmasız olur...
Bedenimizin çevresinde görünmez bir zırh oluşması ergenlik döneminde başlar...
Bu zırh bu dönemde oluşur ve ergin hayat boyunca kalınlaşır...
Gelişimi biraz da incininkine benzer, yara ne denli büyük ve derinse, çevresinde oluşan zırh o kadar güçlü olur...
Ama sonra zamanla, çok uzun süre giyilen bir giysi gibi en çok kullanılan yerlerinden yıpranır, dikişleri atar ve ani bir hareket sonucu yırtılır...
Başlangıçta hiçbir şey fark etmezsin, zırhının hâlâ seni sıkıca sardığını sanırsın, ama bir gün birdenbire, aptalca bir şey karşısında bir çocuk gibi nedenini bilemeden ağlamaya başlarsın...
(...Susanna Tamaro)

"-Allah, kalplerimizi işgalden korusun..."

"-Her şey yolunda ama ben o yolda değilim..."

"-Hayatta en fazla bir ya da birkaç güzel an olabilir.
Gerisi sadece bunların bedeli..."

Yâ Râbbî başkasının yüzüne cefâ ile bakmaman için senin bütün cefâlarını ben çekeyim!Bütün esirleri azad et,bir tek ben esirin olayım.HzMev

“-Biliyorum bunu, daha önce birini sevdim...
Sevmek, uyuşturucu almak gibidir.
Başlangıçta kendini iyi hissedersin, bütünüyle verirsin.
Ertesi gün, daha fazlasını istersin.
Henüz zehirlenmemiş, o duygudan hoşlanmamışsındır ve onun üzerindeki egemenliğini sürdürebileceğini sanırsın.
Sevdiğin kişiyi iki dakika düşünür, sonraki üç saat boyunca unutursun.
Ama, yavaş yavaş onun varlığına alışır, ona bütünüyle bağımlı hâle gelirsin.
Böylece, onu üç saat düşünüp iki dakika unutmaya başlarsın...
Yakınında değilse, bağımlıların uyuşturucu bulamadıkları zaman hissettikleri şeyi hissedersin.
Uyuşturucu bağımlılarının, gerek duydukları şeyi bulamadıkları zaman hırsızlık yaptıkları, kendilerini aşağıladıkları gibi, aşk için her şeyi yapmaya sen de hazırsındır...”
(...Paulo Coelho)

Bir keresinde bana çok yakın bir arkadaşım olmuştu...
Bir yüzme havuzunun kenarında otururken avuçlarından birisini biraz su ile doldurdu ve bana uzatıp şunu söyledi:
Elimde tuttuğum bu suyu görüyor musun?... Bu “sevgi”yi sembolize ediyor...
Ben bunu şöyle görüyorum:
Elini özenle açık tutar ve suyun orada kalmasına izin verirsen, her zaman orada kalacak...
Ancak, parmaklarını kapamaya kalkar ve sahip olmaya çalışırsan bulduğu ilk aralıktan akacak...
İnsanların sevgi ile karşılaştıklarında yaptıkları en büyük hata bu...
Buna sahip olmaya çalışırlar, talep ederler, beklerler...
Ve aynen elinizi kapadığınızda elinizden dökülen su gibi sevgi, aşk da sizden kaçar...
Çünkü sevgi özgür olmalıdır, onun doğasını değiştiremezsiniz...
Eğer sevdiğiniz insanlar varsa, onların özgür birer varlık olmalarına izin verin...
Verin ama beklentiye girmeyin... Tavsiyede bulunun ama emretmeyin...
“Verir misin” deyin ama hiçbir zaman talep etmeyin...
Bu, gerçek sevginin sırrıdır...
(...S.Vivekananda)

Her şeyde bir risk vardır.
Her gülümseyişinizi paylaştığınızda, her döktüğünüz gözyaşında, kendinizi yaralanmaya, incinmeye açarsınız...
...
Sevmek için hiçbir zaman kolay yol yoktur.
Ona dikkatle, tedbirle yaklaşamazsınız. Sizin silahlarınızı kuşanmanızı beklemeyecektir.
Yüzünüzü çevirmenize aldırmaz, o her yerdedir, o her şeydir...
...
Sevgi risklerin en büyüğüdür.
Dikkatli değildir, güvenilir değildir. Ön yargısızdır ve acımasızdır.
Zihni tüm gücüyle vurur ve dizleri üzerine çöktürür.
...
En güzel zamanlarında bile, sevgi acıtabilir.
İhtiyaç duymak acıtır, ait olmak acıtır, bir başkasının diğer parçası olmak acıtır.
Hem de hiç rızanız olmadan. Ama sizi ele geçirdiği andan itibaren, tamamen yalnız olmak daha da çok acıtır...
...
Sonuç ne olursa olsun, sevgiyi hissettiğinizde asla aynı kalmayacaksınız.
Kalbinizde ve ruhunuzda iz bırakabilir ve sizi anılarla sonsuza dek baş başa bırakabilir...
Veya, sanki yarına hiç ihtiyacınız yokmuş gibi hissetmenize yol açabilir..
Ama sevgi risk almaya değer...
(...K. Hydmore)

"Gayreti,kadere arkadaş kılmış;
İnsanın kaderini de ona bağlamış."