Gerçek, düş artı zamandır...
İnanmak için görmeyi beklemeyin... İnanın ki, görebilin...

İsteklerinize odaklı veya istemediklerinize odaklı olsun, sizi heyecanlandırıp size iyi hissettirsinler veya sizi korkutup iyi hissettirmesinler, her düşüncenin bir gücü vardır...
...
Bu yeni bakış açısından hayat deneyiminize şöyle bir baktığınızda, yaşadıklarınızı, yaşamakta olduğunuzu, hayat deneyiminize çektiklerinizi hemen düşünce fark edebilirsiniz.
...
Her düşünce güçlüdür ve zihne sıklıkla getirilen düşünce, hatta yüksek bir duyguya sahip olmasa bile, eninde sonunda fiziksel icraata girecektir.
Ama fiziksel tezahürdeki hız açılarından her düşünce aynı değildir.
...
Büyük bir duygu ile bir arada düşündüğünüz düşünceler en güçlü düşüncelerdir.
...
Düşünceleriniz, istekleriniz yönünde ve pozitif duygularla eşleşmiş, pozitif düşünceler olsalar da veya istemedikleriniz yönünde ve negatif duygularla eşleşmiş negatif düşünceler olsalar da, güçleri aynıdır.
...
Bir şey düşünürken hissettiğiniz güçlü duygu, düşündüğünüzün fiziksel tezahüre çok hızlı yaklaşmakta olduğunu gösterir.
(...Abraham)

Duygularımızı yalnız ölümün uyandırdığına dikkat ettiniz mi?...
Bizden yeni ayrılmış dostlarımızı ne kadar severiz değil mi?...
Ağızları toprakla dolup hiç konuşmaz olmuş hocalarımıza ne kadar hayranızdır!...
Saygı o zaman çok doğal olarak gelir...
Belki de hayatları boyunca bizden bekledikleri o saygı...
Ama biliyor musunuz niçin ölülere karşı hep daha dürüst ve daha cömertizdir?...
Nedeni basittir!...
Onlara karşı bir yükümlülüğümüz yoktur...
Özgür bırakır bizi onlar, zamanımızı rahatça kullanabiliriz...
Bizi bir şeye yükümlü kılarlarsa, belleğe yükümlü kılar onlar, bizimse belleğimiz zayıftır.
Dostlarımızda sevdiğimiz, taze ölüdür, acılı ölü, heyecanımız, eninde sonunda kendimiz!...
(...Albert Camus)

Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum...
Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu...
Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi...
Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan;
Yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi...
(...Jose Mauro de Vasconcelos)

Hayatın akışı değişip de bizi güçsüz bırakırsa;
O zaman gerçek gücümüz ortaya çıkar...
Sevgi bize “Neden ben” diyerek zaman kaybetmemeyi;
Onun yerine, “Şimdi ne yapmalı” demeyi öğretir...
Birinci soru gereksiz ve anlamsız bir çatışmaya götürür;
Ama ikincisi kendine acımanın ve anlamsız suçlamanın yükünü taşımayan bir eylemi akla getirir...
Eğer sevgi varsa, güçlükler bozulan ilişkilerin nedeni değildir...
Aslında bu durum bizim değişip ayakta kalmamızı sağlar...
(...Leo Buscaglia)

Çoğumuz ikinci el insanlar haline geldik...

Okuyoruz, üniversiteye gidiyoruz, büyük oranda bilgi biriktiriyoruz...
Bu bilgiler başka insanların düşündüklerinden ve söylediklerinden oluşuyor...
Topladığımız bilgileri başkalarının söyledikleriyle kıyaslıyoruz...
Orijinal hiçbir şey yok...
Yalnızca tekrar ediyoruz... Tekrar ediyoruz... Tekrar ediyoruz...
...Ve biri bize, “Düşünce nedir, düşünmek nedir” diye sorduğunda cevap veremiyoruz...”
(...Jiddu
Krishnamurti)

Dışarıdan bir şeyler kazanabilmek için,
İçeriden bir şeyler yitirmek...
Yani şan, şöhret, mevki, makam, şatafat, ün, san kazanmak için;
Huzurunu, boş zamanını ve bağımsızlığını;
bütünüyle ya da önemli ölçüde feda etmek büyük bir budalalıktır.
Mutluluk çok zordur ve içimizdedir. Başka yerde bulunması imkânsızdır.
Sağlıklı bir dilenci, hasta bir kraldan daha mutludur...
Eksiksiz bir sağlıktan ve kusursuz bir bedenden daha iyi ne olabilir?...
Sakin ve neşeli bir huy.
Duru, canlı, nüfuz edici ve doğru kavrayan bir zekâ.
Ilımlı, yumuşak bir arzu ve bunlara uygun olarak iyi bir vicdan...
Bunların hepsi; yerini hiçbir rütbenin,
ya da zenginliğin dolduramayacağı üstünlüklerdir...
(...Rabindranath Tagore)

Ölümlüler, uyanın...
Henüz hayattan kurtulmuş değilsiniz...
Zamanı gelince doymak bilmeden dinleneceksiniz...
Şimdilik size ölüm için izin verilmedi...
Yalnızca, zaman zaman, belirli bir süre için onun bir benzeri verildi...
Çünkü hayat sık sık ara verilmeden korunamaz...
Bu kısa ve geçici uykudan uzun süre yoksun kalınması,
Ölümcül rahatsızlık ve ebedi uyku nedenidir...
Hayat da öyledir...
Onu taşıyabilmek için zaman zaman onu sırtından indirmek;
Biraz soluklanmak ve âdeta bir parçacık ölüm tadında güç toplamak gerekir...
(...Giacomo Leopardi)

Soykırımlara şaşırmıyorum...
Savaşlar, tecavüzler, çocuk ölümleri beni şaşırtmıyor...
Sokakta eldivenimi düşürdüğümde geri vermek için bir gencin iki sokak boyunca arkamdan koşmasına şaşırıyorum...
Kasa görevlisi bir kızın, yüzüm bir menfaat maskesi olduğu halde, paramın üstünü gülümseyerek vermesine şaşırıyorum...
Sahiplerine postalanan kayıp cüzdanlara,
Titizce yol tarif eden yabancılara,
Birbirlerinin çiçeklerini sulayan komşulara şaşırıyorum... (...Lionel Shiver)