Hiçbir çağ bu çağın bildiği bunca şeyden daha çoğunu bilmedi...
Hiçbirinin her şeyi bilivermek ve ustaca aşılamak için bunca imkânı olmadı...
Ne var ki hiçbir çağın asıl olan hakkındaki bilgisi bizim çağımızdaki kadar az olmadı...
Bugün anlayış bu denli azalmışsa, bunun nedeni çağın şimdiden genel bir sersemlemeye uğraması değil...
Dünya çapındaki doymazlığına karşılık yalın ve temel olan her şeyi, hem yükümlenmeyi hem de katlanmayı gerektiren her şeyi inatla geri tepmesidir...
Bu dengesizliğin kendisinin her tarafa yayılabiliyor olması da, günümüz insanının erdeminin, sabrının yok olmasından ileri gelmektedir...
(...M.Heidegger)

Güne; kendi kendime, bütün hayat problemlerini aynı anda çözmeye çalışmayacağıma ve sizden de bunu yapmanızı beklemeyeceğime söz vererek başlayacağım...
...
Kendim, siz ve içinde yaşadığım dünyaya ilişkin yeni şeyler öğrenmeye çalışarak başlayacağım... Böylece her şeyi yeni doğmuş gibi kabul edeceğim...
...
Birbirimizi daha iyi tanıyabilmemiz için, size üzüntümün yanı sıra sevincimi de iletmeyi düşünerek başlayacağım...
.
Bir insan olduğumu ve ben kusursuz oluncaya kadar sizin kusursuz olmanızı istemeyeceğime kendime hatırlatarak başlayacağım...
...
Ellerimi uzatıp sevecenlikle size dokunmayı kendime hatırlatarak başlayacağım... Çünkü sizi duyumsamaktan yoksun kalmak istemiyorum...
...
Her güne, yeniden seven insan olma sürecine giderek başlayacağım ve sonra neler olacağını izleyeceğim...
(...Leo Buscaglia)

Başkalarına inancımız, kendimizde neye inanmak istediğimizi açığa vurur...
...
Dostun biri sana kötülük ederse, şöyle de:
“Bana ettiğini sana bağışlıyorum; ama kendine ettiğini, onu nasıl bağışlarım?...”
...
Köle misin; öyleyse dost olamazsın... Zorba mısın; öyleyse dostun olmaz...
...
Kendinizi kötü sevmeniz, yalnızlığı size zindan eder...
...
Büyük borçlar insanları değer bilmeye değil, kin beslemeye yöneltir...
...
Şöyle buyurur erdem:
“İlle de uşak olman gerekiyorsa, senden en çok yararlanacak kişiyi bul...”
...
Küçük bir iyilik, unutulmazsa, kemiren bir kurt olur çıkar...
...
Kimine göre yalnızlık, hasta insanın kaçışıdır... Kimine göre de, hasta insanlardan kaçıştır...
...
İnsanlar arasında yaşamak güçtür... Susmak çok güçtür de ondan...
(...Nietzsche)

Yüzümün tamamına indirilen kuvvetli bir tokat gibi, aşağılayan bir ifadeyle, ne cüretle “ben” dersin?...
“Ben” bir küfürdür. “Ben” içinde taşıdığın ayrılıktır; “Ben” senin yalanlar ordundur...
Kendi küçük “Ben”lerinden birini her söylediğinde yalan söylüyorsun...
Bundan böyle sakın “Ben” deme...
Kalabalık içinde bir “Ben” olmak, gerçek dışı, kaçışı olmayan, kendi kendine ürettiğin sahte inançlar ve yalanlar sisteminin tuzağına düşmek demektir...
Bir bütün içinde olmamanın eksikliği, insanı cehalet, korku ve kendi kendini imha etmeye mahkum eder ve onu hastalıklara, çöküşe, saldırganlığa, acımasızlığa ve dış dünyada savaşmaya kadar götürür...
Dünya, senin onu düşlediğin gibidir; o bir aynadır... Dışarıda kendi dünyanı bulursun, kurguladığın, düşlediğin dünyayı...
Diğerlerinin, senin içinde taşıdığın yalanın, uzlaşmanın, cehaletinin yansıyan görüntüleri olduğunu keşfedeceksin...
Değiş ki dünya değişsin...
Beter bir dünya üretiyorsun, sonra da kendi ürettiğin şeyden, kendi eserinden dehşete düşüyorsun...
Dünya senin onu düşlediğin gibidir...
Git, dünyaya gir ve bunları kabullen... Kendi içindeki yoksullarla, zorbalarla, toplum dışına atılmışlarla tanış...
Onları kabullen... Sakın onları görmezden gelme ve sakın suçlama...
Dünyana teslim ol... Git ve ürettiğin şeyi bilinçli olarak kabullen:
Bir dünya, sabit, cahil bir dünya... Ölü...
Bir kişinin gücü, kendine sahip olmasında ve aynı zamanda kendisine teslim olmasında yatar...
(...Stefano E. D’anna)

Siz izin vermedikçe; hiç kimse mutlu olmanıza ve elinizden gelenin en iyisini yapmanıza engel olamaz...
Unutmayın ki; bir anın öfkesini bastırabilen bir insan, problemli bir günün önüne geçmiş olur...
Günlük hayatınızda karşılaşabileceğiniz küçük şanssızlıklar,
Ve can sıkıcı imaların üzerine gidip büyütülürse,
Korkunç zararlara yol açabilirler...
Bunları dikkate almaz ve kafanızdan kovarsanız,
Gittikçe üzerinizdeki etkilerini kaybedeceklerdir...
Her yerde kıskanç insanlar vardır...
Unutmayın ki kıskançlık solucan gibi,
Hep en güzel elmanın peşine düşer...
(...Mandino)

Bize huzur ve iç rahatlığını ne mal mülk, ne de makam ve mevki sağlar...
Bunları ancak benimsediğimiz büyük davalar, büyük idealler ve o doğrultuda yaptığımız işler kazandırır bize...
Biz kusursuzluk arayışımızın yönlendirdiği ve olabileceğimizin en iyisini olmamızı sağladığı zaman;
Başkalarına yardım ve hizmet etmeyi dilimizden çıkarıp davranışımıza aktardığımız zaman;
Bizi istediklerimize bağlayan bağlar sağlam ve güçlü olduğu zaman; içinde bulunduğumuz şartlar ne kadar kısıtlı olursa olsun işte ancak o zaman mutlu oluruz... (...Roger Porter)

-Dostluk, uzakta ayrı oldukları zaman insanları birlikte tutar.
...
-Ana babanız doğumunuzdan sorumludur, hayatınızdan değil...
...
-Her davranışında başkalarının onayını arayan kimseler hayatın birçok güzelliğini ıskalar...
...
-Geçmişi bir kitap gibi kullanın, eviniz gibi değil.
...
-İnsanlar hayatının büyük bölümünü olduğundan farklı görünebilmek için heba eder...
...
-İlerlemenizin önündeki en büyük engel kendinize güvensizliğinizdir...
...
-Yüzeyde hazine bulamazsınız...
...
-Dinliyor musunuz, yoksa konuşmak için sıra mı bekliyorsunuz?...
...
-İkiyüzlülük sadece sahibi tarafından görülemez...
...
-Hayatınızı para kazanma denemesi olarak kullanmayın...
...
-Gerçek zenginlik vaktinizi insanlara para karşılığı satmak değildir...
(...Richard Wilkins...)

İdeal insan iyilik yapmaktan zevk alır...
Kendisine iyilik yapılırsa mahcubiyet duyar...
Çünkü iyilik yapmak üstünlük işareti, bir iyiliğe muhtaç duruma düşmek zaaf işaretidir...
Karşılaşacağımız nankörlükten dolayı üzülmemek için hazırlıklı olalım...
Karşılık beklemeden iyilik yapalım...
...
Mutluluk minnet beklemekte değil, minnet gösterilmesinden rahatsızlık duyulacak olgunluğa erişmektir...
Gerçek korkunç bir şey...
Elbette, gerçeği bilmek ve söylemek isteği var olduğu sürece, bilmeye ve söylemeye çalışır insan...
Ahlak anlayışımdan kalan tek şey bu...
Yapacağım tek şey de bu, ama sizin sanatınızla değil...
Sanat, yalandır, bense güzel yalanı sevemiyorum artık...
(...Tolstoy)

İnsanın büyüklüğü, küçük insana karşı davranışlarıyla belli olur...
Başarının sırrı kimseyi kötülemeyin, hep iyi yönlerinden bahsedin...
İçten ve dürüst takdirlerinizi esirgemeyin...
Karşılaştığınız herkes, en az bir konuda sizden daha yetenekli.
Onlardan öğreneceğiniz çok şey var.
Size saldıran düşmanlarınızdan korkmayın;
Sana dalkavukluk eden dostlarınızdan korkun...
...Ve gülümseyin...
Gülümseyen insan, her zaman daha iyi satar, daha iyi öğretir, daha iyi yönetir ve daha mutlu çocuklar büyütür...
(...Dale Carnegie)

bu satırlar beni anlatoyor yaa

çok beğendim tşk