Bir lise ögretmeni günün birinde derste ögrencilerine bir teklifte bulunur. "Bir hayat tecrübesi yasamak ister misiniz?" Ögrenciler cok sevdikleri hocalarinin bu teklifini tereddütsüz kabul ederler. "O zaman" der ögretmen. "Bundan sonra ne dersem yapacaginiza da söz verin. "Ögrenciler bunu da yaparlar. "Simdi yarinki ödevinize hazir olun. Yarin hepiniz birer plastik torba ve beser kilo patates getireceksiniz!"
Ögrenciler bu isten pek bir sey anlamamislardir. Ama, ertesi sabah hepsinin siralarinin üzerinde patatesler ve torbalar hazirdir. Kendisine merakli gözlerle bakan ögrencilerine söyle der ögretmen: "simdi, bugüne dek affetmeyi istediginiz her kisi icin bir patates alin, o kisinin adini o patatesin üzerine yazip torbanin icine koyun. "Bazi ögrenciler torbalarina ücer-beser tane patates koyarken, bazilarinin torbasi nerdeyse agzina kadar dolmustur.
Ögretmen, kendisine "Peki simdi ne olacak?" der gibi bakan ögrencilerine ikinci aciklamasini yapar: "Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbalari yaninizda tasiyacaksiniz. Yattiginiz yatakta, bindiginiz otobüste, okuldayken siranizin üstünde....hep yaninizda olacaklar."
Aradan bir hafta gecmistir. Hocalari sinifa girer girmez, denileni yapmis olan ögrenciler sikayete baslarlar: - "Hocam, bu kadar agir torbayi her yere tasimak cok zor." - "Hocam, patatesler kokmaya basladi. Vallahi, insanlar tuhaf gözlerle bakiyorlar bana artik." - "Hem SIKILDIK, hem yorulduk...."
Ögretmen gülümseyerek ögrencilerine su dersi verir: "Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asil kendimizi cezalandiriyoruz. Kendimizi ruhumuzda agir yükler tasimaya mahkum ediyoruz. Affetmeyi karsimizdaki kisiye bir lütuf olarak düsünüyoruz, Halbuki "Affetmek en basta kendimize yaptigimiz bir iyiliktir..."

öğretmen çok haklı ya bide ben deniyim bakıyım torbam ne kadr dolucak...

sağolasınok