Bir tavşan bir bakkala girmiş ve sormuş:
-Havuç var mı?
-Yok.
-Havuç var mı?
-Yok.
-Havuç var mı?
-Yok.
-Havuç var mı?
-Yok.
-Havuç var mı?
-La havle, yok dedik ya. Eğer bir daha sorarsan seni kulaklarından tavana çivilerim, deyince bakkal, tavşan;
-Çivi var mı? diye sormuş. Bakkal:
-Yok deyince, tavşan;
-HAVUÇ VAR MI?...

Ertesi günü tavşan yine gelir bakkala:
-Havuç va mı?
Bakkkalın artık sabrı son damlasına gelir... Tuttuğu gibi tavşanın kulaklarından, bi yumrukta dişlerini döker ve dükkanın dışına fırlatır...
Ertesi sabah tavşan yine bakkalda IRITTI:
Bakkal gelmez artık derken ,karşısında görünce şaşırır tabii tavşanı;
Tavşan : -Havuç suyu vamı havuç suyu?..

zeynep, sen bu bakkal olsan ne yaparsın :D

Hiç hak etmesedr onun için üzülür vicdan azabı çekerdim bu sefer :D gider bir havuç tarlasını onun adına tahsis ederdim..suyunuda ben bizzat ellerimle çıkarırdım..süt dişleri ve azı dişleri yeniden çıktıktan sonrada bu sefer onu boğardım :D :D

yani bu kadar iyiliğin altından bir hinlik çıkacaktı bekliyordum