Ruhunu öldüren eli kanlı katil!
Beni dinle! Beni dinle! sana sesleniyorum dizelerimle…
Kendi kendini öldüren ahmak!
Sana sesleniyorum putlaşmış ruhuna haykırarak!
Oyunu oynaşı bırak!
Fatih seni gözlüyor asırların ufkundan bakarak…
Yalan.riya,onursuzluk…sinsi ahtapot sardı çehreni
Ebu Leheb misali sırtında taşıyorsun zevk-i şehvetini
Vicdanını satmışsın habis bedesteninde
Tabi doğru…nerden tedris edeceksin ki hakikâti…
Baksana biçilmiş ekine dönmüşsün bilmiyorsun bile kendini…
Ahlak perdeni makasla kestin “acımasız”!
Hiç evveliyatından ders almadın mı ki “vefasız”!
Burak uçtu gelmeyecek artık
Bir kenarda kadınlar gibi ağla şimdi ıssız ıssız …
Gözyaşlarınla suladığın Kur’an hala ıslak
Bekliyor Furkan kollarını sana açmış bakarak
İlk indiği gibi taptaze ve berrak
Dün indi, bugün iniyor, yarın da inecek yaprak yaprak…
Sen böyle değildin hatibim…
Sen böyle olmamalıydın…
Amr Bin As gibi dahiliğin kitabını yazardın
Darağacında bile Hubeyb Bin Adıy gibi namaz kılardın
Şehîd olurken nasîhat eden: Sa'd Bin Rebi gibi
Işık Saçardın aleme Tufeyl Bin Amr gibi
Çığlıklarımı duy yiğidim!
Cevap ver!
Bu haykırışlarım sana!
Kapatma kulaklarını birer birer.
Çık kabrinden diril!
Seninle yapacak çok işlerimiz var
Haykıracağız kâinata davamızı
Haykıracağız mühürlü kulaklara meramımızı
Düşeceğiz uzun ince bir yola
Ak alınla gideceğiz Allah yolunda…
Bu hatipler ki insanlığa güneş gibi nur saçar …
Yüzlerindeki masumluk karanlıkta yol açar …
Bu yol bizi hakikatin kucağına götürür …
Allah dostu bu erenler insanlığı yürütür…
Onlar ki esved denizinde fenerler…
Nefisleriyle cenk eden neferler…
Onlar ki yukarı bakan önderler…
Nebinin suretine bürünmüş Muhammedler…
Tıpkı düşümde olduğu gibi çık gel!
Bembeyaz atının üzerinde kar beyaz elbiselerinle süzülerek gel!
Seni penceremde bekliyorum hatibim!!!
Bu şiir İzmir İmam Hatip Lisesi'ndeki genç delikanlılara ithaf edilmiştir...
furkan 63
