Geçmiş olsun... Verilmiş sadakan varmış gerçekten.

ve aleykümselam
helal olsun kardeşim sende helal et

geçmiş olsun ateş.
hakkım varsa helal olsun.

atesdevrimi Adlı Kullanıcıdan Alıntı:Birkaç saat önce ölümle burun buruna geldim.. Azrail (a.s) hepimize selam söyledi, ayağınızı denk alın dedi.. Hakkınızı helal edin.. Çok kötü bir 5 saniye yaşadım..

Azrail başına geldiği zaman kırılır ayakla kol yavaş yavaş Mevlam nasip etsin din ile iman akar gözlerinden sel yavaş yavaş ): aklıma geldi sevgili cemal kuru abimin eserinden süper,çok geçmiş olsun kardeşim,ölüm heran arkamızda ne olcağını bilemeyiz koltuktan şuan kalksam belki ölcem Allah bilir..
çok iyi anlıyorum,hakkım varsa helal sende helal et..!

AZRAİLE CANINI ALDIĞIN KİŞİNİN NASIL BİR OLDUĞUNU NERDEN ANLIYOSUN DİYE SORDUKLARINDA DEMİŞ Kİ ;

BEN GÜNDE 5 KERE GELİR KULU YOKLARIM CANINI ALCAĞIM ZAMAN ARTIK ONU İYİCE TANİYORUMDUR ARTIK

BİZ FARKINDA DEĞİLİZ AMA HER GÜN YOKLANIYORUZ

RABBİM İMAN VERSİN CÜMLEMİZE

HAKKIMIZ HELAL OLSUN KARDEŞ SENDE HELAL ET

başlığı görünce öyle kötü bir 5 saniyede ben yaşadım

biran forumdan küstün gidiosun diye helallik istedin sandım delikanlı

ve çok üzüldüm

şimdi rahatladım şükür


böyle kazaları iyi bilirim

birkaç hafta ölümle yaşar insan herşey anlamsızlaşır

hayırlı olsun senin için

haklarımız her zaman birbirnie helaldir diye düşünürüm ben

sana özellikle helal kardeşim...

ki sen helal et bize de...

Öncelikle hepinizden Allah razı olsun.. Vakit kaybetmeden o 5 saniyeyi anlatayım..

Bursa Yolu'ndan İDO iskelesi istikametine geçmek için Dörtyol mevkiindeki kavşakta süratle ilerliyordum. Kavşağa girmeden evvel göz ucuyla kontrolü yaptığımda uzaktan bir kamyon, birkaç minibüs ve taksi ve bir otobüs ile beraber birkaç aracın kavşağa yaklaşmakta olduğunu görüp bunu göz önünde bulundurarak hızımı kesmeden kavşağa girdim. Tam bu esnada arabanın içinde panik havasıyla beraber sürekli olarak artan "Araba geliyor! Araba geliyor!" ikazlarına kulak vererek gazdan ayağımı çektim, ayağımı fren pedalına dayayarak hızımı düşürüp, aynalardan arkamı ve yanlarımı kontrol ederek somut bir tehlikenin var olmadığını gördüm. Bir şeylerin ters gittiği belliydi, tüylerim yavaş yavaş dikleniyor ve boncuk boncuk terliyordum, herhangi bir tehlike görmemiştim ama uyarının ardından herhangi bir şeyin olmaması beni tedirgin etmişti ve aynı zamanda araba geliyor uyarıları şiddetle artmıştı ve bu sesler çığlığa dönüşmüştü.

Ve işte o an ! Kavşağın tam ortasına geldiğimde sağ tarafımdan çok sert bir şekilde dikkatimi çeken iki adet ışık huzmesinin süratle üstüme üstüme gelmekte olduğunu fark ettim. “Tamam.” dedim içimden, “Her şey bitti.20 yıllık bir hayat serüvenini burada sona erdirecektim ve benimle beraber 6 kişinin akibetinden de ben sorumluydum.” Bir yandan kafamda o otobüsün 2-3 saniyede nasıl yanımda bitebildiğinin ve o hızla üzerime geliyor olmasının fiziksel açılımını yapmaya çalışırken diğer yandan doğuşum, sünnet oluşum, ilokula gelişim, bitirişim, liseye gelişim, bitirişim, sevgilimle tanışmam vs gibi en mutlu olduğum anlar bir şimşek gibi gözümün önüne gelip gitmişti. Tüm bu düşüncelerle beraber ayağım fren pedalına sert bir şekilde asılıp sola doğru manevra yapmıştım ve çimenliğe doğru ilerliyordum. Bekliyordum, otobüs çarpsın, kazamız olsun, yaralılar hastaneye, ölüler morga.. Bunu o an tamamıyla kabullenmiştim. Ya otobüs çarpacaktı, ya da çimenliğe çıkıp savrularak kontrolü kaybedecek ve devrilecektim. Hiçbir şekilde kaçıp, kurtulma imkanım yoktu..

Tüm bunlar anında aklımdan kaybolup giderken tekrar ani bir refleksle otobüse baktığımda olduğu yerde duruyor olduğunu gördüm, bunu müşahade etmemle beraber ayağımı frenden çekip gaza sonuna kadar basarak ve direksiyonu sağa doğru kırıp çimenlik seyrinden yola doğrularak çıkmıştım. Otobüs çarpmamıştı, çimenliğe girmemiştim, araba savrulmamıştı, devrilmemişti de. Hemen dikiz aynadan arkama baktım, otobüs sanki hiç durmamış gibi benim araç kontrol mücadelesini yaptığım yerden çok süratli bir şekilde yoluna devam ediyordu.. Her şey olağan bir şekilde, olması gerektiği gibi devam ediyordu.

Etkileyiciydi…….

atesdevrimi Adlı Kullanıcıdan Alıntı: Öncelikle hepinizden Allah razı olsun.. Vakit kaybetmeden o 5 saniyeyi anlatayım..

Bursa Yolu'ndan İDO iskelesi istikametine geçmek için Dörtyol mevkiindeki kavşakta süratle ilerliyordum. Kavşağa girmeden evvel göz ucuyla kontrolü yaptığımda uzaktan bir kamyon, birkaç minibüs ve taksi ve bir otobüs ile beraber birkaç aracın kavşağa yaklaşmakta olduğunu görüp bunu göz önünde bulundurarak hızımı kesmeden kavşağa girdim. Tam bu esnada arabanın içinde panik havasıyla beraber sürekli olarak artan "Araba geliyor! Araba geliyor!" ikazlarına kulak vererek gazdan ayağımı çektim, ayağımı fren pedalına dayayarak hızımı düşürüp, aynalardan arkamı ve yanlarımı kontrol ederek somut bir tehlikenin var olmadığını gördüm. Bir şeylerin ters gittiği belliydi, tüylerim yavaş yavaş dikleniyor ve boncuk boncuk terliyordum, herhangi bir tehlike görmemiştim ama uyarının ardından herhangi bir şeyin olmaması beni tedirgin etmişti ve aynı zamanda araba geliyor uyarıları şiddetle artmıştı ve bu sesler çığlığa dönüşmüştü.

Ve işte o an ! Kavşağın tam ortasına geldiğimde sağ tarafımdan çok sert bir şekilde dikkatimi çeken iki adet ışık huzmesinin süratle üstüme üstüme gelmekte olduğunu fark ettim. “Tamam.” dedim içimden, “Her şey bitti.20 yıllık bir hayat serüvenini burada sona erdirecektim ve benimle beraber 6 kişinin akibetinden de ben sorumluydum.” Bir yandan kafamda o otobüsün 2-3 saniyede nasıl yanımda bitebildiğinin ve o hızla üzerime geliyor olmasının fiziksel açılımını yapmaya çalışırken diğer yandan doğuşum, sünnet oluşum, ilokula gelişim, bitirişim, liseye gelişim, bitirişim, sevgilimle tanışmam vs gibi en mutlu olduğum anlar bir şimşek gibi gözümün önüne gelip gitmişti. Tüm bu düşüncelerle beraber ayağım fren pedalına sert bir şekilde asılıp sola doğru manevra yapmıştım ve çimenliğe doğru ilerliyordum. Bekliyordum, otobüs çarpsın, kazamız olsun, yaralılar hastaneye, ölüler morga.. Bunu o an tamamıyla kabullenmiştim. Ya otobüs çarpacaktı, ya da çimenliğe çıkıp savrularak kontrolü kaybedecek ve devrilecektim. Hiçbir şekilde kaçıp, kurtulma imkanım yoktu..

Tüm bunlar anında aklımdan kaybolup giderken tekrar ani bir refleksle otobüse baktığımda olduğu yerde duruyor olduğunu gördüm, bunu müşahade etmemle beraber ayağımı frenden çekip gaza sonuna kadar basarak ve direksiyonu sağa doğru kırıp çimenlik seyrinden yola doğrularak çıkmıştım. Otobüs çarpmamıştı, çimenliğe girmemiştim, araba savrulmamıştı, devrilmemişti de. Hemen dikiz aynadan arkama baktım, otobüs sanki hiç durmamış gibi benim araç kontrol mücadelesini yaptığım yerden çok süratli bir şekilde yoluna devam ediyordu.. Her şey olağan bir şekilde, olması gerektiği gibi devam ediyordu.

Etkileyiciydi…….

VERİLMİŞ SADAKANIZ VARMIŞ ATEŞ ÇOK BÜYÜK GEÇMİŞ OLSUN CİDDEN ETKİLEYİCİ ANLATIŞ TARZINDA ETKİLEYİCİ KENDİMİ YERİNE KOYDUMDA

bencede..

geçmiş olsun kardeş

o kadar sürat iyi değildir bizde de var bi tane sürat delisi allah korumuş